Metal en controverse gaan al hand in hand sinds het ontstaan van het genre. Daar zit natuurlijk ook grotendeels de charme in. Want naast de muziek is het tegendraadse en rebelse karakter een van de punten die het genre interessant en ongrijpbaar maakt. Axl Rose, Dave Mustaine, Ozzy Osbourne, Marilyn Manson en Fred Durst, het zijn zo maar een paar namen van artiesten die in de hoogtijdagen van hun carrière zowel geliefd, gehaat of niet begrepen werden vanwege hun bijzondere gedragingen en uitgesproken meningen.

Een nieuwe lichting smaakmakers en herrieschoppers bleef de afgelopen jaren wel een beetje uit, maar met Ronnie Radke (Falling In Reverse) en Slaughter To Prevail-frontman Alex Terrible is de community weer twee spraakmakende personen rijker. Niet geheel verrassend gaan beide carrières dan ook als een speer.

Met Grizzly is Slaughter To Prevail alweer toe aan zijn derde plaat. Het vorige album Kostolom (2021) was de grote doorbraak van de deathcore-gigant en zorgde voor een uitverkochte 013 in Tilburg en een headlinerspositie op Into The Grave. De van oorsprong uit Rusland afkomstige formatie staat vooral bekend om zijn mokerharde ritmes en diepe grunt van Alex Terrible. Daarbij valt de formatie extra op vanwege zijn gemaskerde voorkomen en is het bijzonder dat de frontman graag zijn gezicht kapot laat slaan in bokswedstrijden zonder handschoenen en hij niet vies is van het worstelen met grizzlyberen.

Het bijzondere karakter van Slaughter To Prevail is natuurlijk al genoeg om een hype te veroorzaken en dat is ook grotendeels de reden dat de groep de bekendheid geniet die deze nu heeft. Muzikaal is alles oerdegelijk, maar de elementen waar de groep om bekend staat zijn al eens eerder en beter gedaan. Desondanks weet Grizzly prima te overtuigen, zeker als je de tijd neemt om het materiaal te doorgronden.

Ook ditmaal laat de band namelijk weer horen dat deze heer en meester is in het creëren van een soepele flow en een onweerstaanbare groove, met daarbij die onlosmakelijke Russische flirt. Ook zorgen fijne tempowisselingen en meerdere verschillende muzikale afslagen ervoor dat het geheel niet snel verveelt. Babayka is hier een goed voorbeeld van. De track vliegt alle kanten op, van furieuze deathcore tot statische, Rammstein-achtige ritmes. Sowieso lijkt de Duitse industrial-grootheid van invloed te zijn geweest, want ook in Koschey, Behelit en Rodina is de invloed niet te missen.

Daartegenover staan ook meer rechttoe rechtaan nummers als Lift That Shit en Banditos die gewoonweg fijn wegbeuken en weinig pretenties hebben. De kracht zit in de fijne groove en deze laat de krachtpatsers-deathcore zelfs bijna toegankelijk aanvoelen. Al komt dat ook door de heldere productie en dat de muziek nooit in een onnavolgbare brij verzandt. Daartegenover valt Slaughter To Prevail dan vaak wel weer door de mand met zijn kinderlijke en simpele lyrics.

Met Grizzly levert Slaughter To Prevail echter zijn sterkste en tot nu toe meest diverse plaat af. De band weet zijn sound uit te breiden door meer te spelen met industrial, maar imponeert ook met zijn aanstekelijke, karakteristieke bruutheid, die verrassend toegankelijk aanvoelt. Afwisseling is de grootste troef die de formatie ditmaal hanteert en door op de juiste momenten even gas terug te nemen, weet de vernietigende hardheid ook meer te overtuigen en binnen te komen. Zodoende is Grizzly verre van wat je zou vermoeden op basis van de achternaam van de frontman en is het gewoon een hele dikke, vette deathcore-plaat.

Tracklist:
1. Banditos
2. Russian Grizzly In America
3. ImDead (feat. Ronny Radke)
4. Babayka
5. Viking
6. Koschey
7. Song3 (feat. Babymetal)
8. Lift That Shit
9. Behelit
10. Rodina
11. Conflict
12. Kid Of Darkness
13. 1984