Het Amerikaanse eenmansproject Lamp Of Murmuur heeft sinds zijn oprichting in 2019 een nogal obscure status. Het illustere individu achter dit blackmetalproject levert in rap tempo een aantal in de underground goed ontvangen demo's af. Het grotere publiek wordt echter pas in 2022 enigszins bekend met Lamp Of Murmuur als de band zijn opwachting maakt tijdens Roadburn middels een optreden dat naar meer smaakt. De combinatie van underground USBM, druilerig, gothic-achtig gitaarwerk en goed-geplaatste, vuige heavymetalriffs slaat aan. Inmiddels heeft Lamp Of Murmuur onderdak gevonden bij het Nederlandse label Argento Records en ligt met Saturnian Bloodstorm de derde langspeler in de schappen.
Van enige gothische en heavymetalinvloeden is weinig meer te vinden op deze nieuwe plaat. De band heeft namelijk een duidelijke koerswijziging ondergaan. Saturnian Bloodstorm is in vrijwel alles een eerbetoon aan het werk van Immortal – en dan met name At The Heart Of Winter (1999). De zes uitgesponnen nummers klinken namelijk als twee druppels water als het oudere werk van deze Noorse blackmetalpioniers. Wat cynisch gesteld kunnen we spreken van de ‘ChatGPT-sering’ van Immortal, want Lamp Of Murmuur lijkt alle bouwstenen zorgvuldig te hebben ontrafeld en toegepast op Saturnian Bloodstorm: dezelfde ijzige riffs, dezelfde typische drumsalvo’s en dezelfde epische opbouw.
Daarmee is het makkelijk om deze plaat af te schrijven, maar in tegenstelling tot ChatGPT zit er wel degelijk eigen creativiteit achter deze nummers. Ze bestaan namelijk niet alleen uit ijzersterke riffs (openingstrack Conqueror Beyond The Frenzied Fog is een goed voorbeeld), maar zitten ook compositorisch gezien goed in elkaar. Zo is de opbouw van het epische Hymns Of Death, Rays Of Might uitstekend en keert de band aan het eind van de track op bevredigende wijze terug naar de grandioze openingsriffs. Ook het stoere In Communion With The Wintermoon weet te overtuigen, hoewel de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de riffs wel erg schaamteloos geïnspireerd zijn door Damned In Black (van Immortal, uiteraard). Het enige dat ontbreekt, is de krakende en raspende strot van Abbath.
Wie in dergelijke voetsporen wil treden, heeft grote schoenen te vullen. Daarin slaagt Lamp Of Murmuur ten dele. Sommige nummers, zoals het hierboven genoemde In Communion With The Winter Moon, beklijven niet over de gehele lengte, in dit geval omdat de track halverwege wat begint te fragmenteren. Maar met het afsluitende titelnummer ontworstelt Lamp Of Murmuur zich tegelijkertijd van zijn nieuwe status als Immortal-kloon én levert de band zijn meest ambitieuze en diverse track af, vol grimmige verbetenheid, goed-getimede tempowisselingen, headbangwaardige riffs, subtiele keyboardondersteuning en enkele fulminante solo’s. Daarmee komt er een overtuigend einde aan een album dat vooral als goed uitgevoerd eerbetoon herinnerd zal worden.
Tracklist:
1. Conqueror Beyond The Frenzied Fog
2. Hymns Of Death, Rays Of Might
3. Seal Of The Dominator
4. Descending From The Aurora
5. In Communion With The Wintermoon
6. Saturnian Bloodstorm
