In juli kwam Semblant na vier albums eindelijk naar Europa om te touren. De setlist bestond voor de helft uit nummers van het meest recente album Vermillion Eclipse. Hoewel het jammer was dat het keyboardspel niet altijd goed door het metalgeweld heenprikte, maakten de Brazilianen een positieve indruk. Doen ze dat ook met het album?

Met het fantastische Enrage trapt het zestal zeer overtuigend af. Een memorabele keyboardmelodie, een razende ritmesectie, slimme tempowisselingen en een ijzersterk refrein zijn de voornaamste ingrediënten waardoor je er direct lekker inzit. Andere hoogtepunten zijn Purified (wederom een uitstekend refrein), het harde The Human Eclipse, het tekstueel sterke Gaslighting en de epic Day One Oblivion. De wat tragere en zwaardere tracks Somber Concern en Neverending Fall (wat een heerlijke vibe!) laten een donkerdere, gothic-gerichte kant horen. Het is een welkome afwisseling voor de fans van het oudere werk.

Met het veelzijdige Through The Denial begint een fase waarin Semblant het avontuur opzoekt en op slimme wijze invloeden uit de prog integreert. Dat hoor je terug in de gelaagdheid van de tracks, de tempowisselingen en de spanningsopbouw. Ook is er in bijna elke track een functionele gitaarsolo van sessiegitarist Diego Bittencourt, zoals in de minder opvallende melodeathtrack Heretic. Through The Denial begint met vliegensvlugge gitaar- en keyboardloopjes, maar vervolgt met vette grooves en fraaie harmonieën. Het verhalende Black Sun Genesis (Legacy Of Blood, Pt. VI) is een flinke kluif voor iemand die niet dagelijks naar prog luistert, maar de Zuid-Amerikanen weten de aandacht er goed bij te houden. Ze tonen namelijk zowel hun technische kunnen als hun songwritingkwaliteiten.

We hebben het nog helemaal niet over het vocale duo gehad. Dat komt omdat er op instrumentaal gebied zoveel gebeurt, dat je oren tekort komt. Meestal draait het bij moderne metal om de grooves en de zang, maar hier gebeurt gewoon zo veel meer. Maar goed, Mizuho Lin en Sérgio Mazul vullen elkaar uitstekend aan. Mazul beschikt zowel over een powermetalstem (The Human Eclipse), een wat ingetogener melodieuze stem (Somber Concern) en hij varieert met screams. Lin overtuigt met haar melodieuze vocalen. Vooral in de stevigere tracks zit daar een distortion-effect op, maar ook zonder trucjes maakt ze een positieve indruk, zoals in Purified. Erg knap is dat zowel Mazul als Lin niet terugvallen op dezelfde zanglijnen en ‑technieken, maar hun diversiteit inzetten (extreme vocalen van Mazul in Through The Denial, de ingetogen zang van Lin in Purified) en daarbij ook nog eens met memorabele zanglijnen komen.

Net als tijdens de concerten hebben de songs op plaat veel power. Wat dat betreft is er productioneel veel beter werk geleverd dan op voorganger Obscura (2020). De mix is evenwichtiger en dat zorgt voor een veel prettigere luisterervaring. Ieder bandlid, dus ook toetsenist J. Augusto, is goed te horen. De ritmesectie is krachtig en de mix van melodeath, moderne metal, power metal en prog klinkt lekker fris en energiek.

Vermillion Eclipse is op meerdere vlakken het beste album van Semblant. Op het gebied van technische uitvoering, songwriting en productie tonen de Brazilianen een enorme progressie ten opzichte van het voorgaande materiaal. Bovendien bevat de plaat een zeer plezierige opbouw met eerst de toegankelijke singles en daarna het donkerdere en uitdagendere materiaal voordat afgesloten wordt met een paar singles en een epic. Er gaat veel overtuigingskracht uit van dit schijfje, dat meer positieve aandacht verdient.

Tracklist:
1. Enrage
2. Destiny In Curse
3. Purified
4. The Human Eclipse
5. Somber Concern
6. Neverending Fall
7. Through The Denial
8. Black Sun Genesis (Legacy Of Blood, Pt. VI)
9. Heretic
10. Bloodred Monarch (Legacy Of Blood, Pt. VII)
11. Gaslighting
12. Day One Oblivion