Satan zal in zijn nopjes zijn, want de Oostenrijkse blackened death-veteranen Belphegor zijn terug met album nummer twaalf. De lat ligt hoog voor The Devils. Na het indrukwekkende Conjuring The Dead (2014) en de uitstekende opvolger Totenritual (2017) is de periode van vijf jaar goed benut om het derde decennium van de duivelsaanbidders in te luiden.
De band is tijdens de opnames geslonken tot een duo. Gitarist Molokh (Hollenthon, ex-Zombie Inc.) is niet te horen op dit album. Frontman en gitarist Helmuth kan al vijftien jaar rekenen op bassist Serpenth en ditmaal is David Diepold (Obscura) ingehuurd voor het slagwerk. Belphegor heeft een stijl ontwikkeld die vanaf de eerste paar noten herkenbaar is en hetzelfde geldt voor het artwork. Seth Siro Anton (Septicflesh) kreeg opnieuw de opdracht voor het artwork en Jens Bogren (Kreator, At The Gates) is voor de derde keer verantwoordelijk voor de productie. Het resultaat is een brute, godslasterlijke plaat met veel aandacht voor details.
Belphegor is feitelijk het geesteskind van oprichter Helmuth. In zijn donkere en sinistere wereld is het onverwachte een belangrijk onderdeel van de verhalen, met teksten zowel in het Engels als in het Duits, waarin de duistere, kwade sfeer van black metal en de messcherpe death-aanvallen getuigen van zijn muzikale vakmanschap. De stijl is stevig geworteld in de jaren negentig en vakkundig geëvolueerd naar de moderne tijd, waardoor de razende blackened death van Belphegor op zijn best klinkt. De tempowisselingen houden alles spannend. Tegelijkertijd kunnen aangename momenten zonder enige waarschuwing omslaan en een uiterst ongemakkelijk gevoel opwekken.
Het titelnummer is geen snelheidsduivel, maar absoluut een indrukwekkende opener, waarin het onverwachte vooral opduikt in de demonische vocalen. De duivelse gitaarloopjes en blastbeats worden naar een hogere snelheid gestuwd in Totentanz – Dance Macabre. Het derde nummer, Glorifizierung Des Teufels, maakt goed duidelijk dat Belphegor weer een nieuwe richting is ingeslagen. De dreigende ondertoon van het duivelse karakter wordt nog sterker benadrukt in deze melodieuze, epische track. De koorzang tilt het meeslepende nummer naar een hoger niveau.
Snelheid maakt op dit album plaats voor meer variatie en een duistere, apocalyptische sfeer. Het stroperige Damnation – Hoellensturz doet denken aan het vroege werk van Morbid Angel. Net als in de titeltrack gebruikt Helmuth zowel grunts als screams. De korte akoestische onderbrekingen, fraaie koorzang en de oosterse klanken met vrouwelijke klaagzang in de eindfase stuwen het nummer naar een eerste hoogtepunt. In Virtus Asinaria – Prayer wordt de onheilspellende, broeierige sfeer doorgezet. Het gebed uit de hel is een oorwurm, met name door een extra gitaarpartij toe te voegen tussen de coupletten, maar feitelijk is het nummer opvallend eentonig. Het bevat simpelweg precies de juiste klanken om indruk te maken.
Kingdom Of Cold Flesh wordt fraai ingeleid met een oosterse melodie, maar al snel wordt de snelheid flink opgevoerd en keert Belphegor terug naar het bekende, oude recept. Dat de band nog steeds technisch briljante nummers in petto heeft, bewijst Ritus Incendium – Diablous. Beide tracks zijn absoluut hoogtepunten op de plaat. Het sfeervolle Creature Of Fire dient als outro en is niet het meest interessante materiaal van dit uitstekende album. Gelukkig bevat de plaat de bonustrack Blackest Sabbath 1997 als afsluiter. De opzwepende medley van Blackest Ecstasy en Blutsabbath, afkomstig van het album Blutsabbath uit 1997, verscheen vorig jaar als single en zal zowel fans van het eerste uur als de nieuwe aanwas weten te overtuigen.
Het vermogen om continu te innoveren is zonder twijfel een sterke eigenschap van Belphegor. The Devils is wat genuanceerder dan de voorgaande platen. Het meedogenloze karakter heeft plaats gemaakt voor technische verfijning en meer aandacht voor melodie, onder andere door het integreren van sfeerbepalende elementen. Minder wreed wellicht, maar nog steeds duivels en gemeen. Een uitstekend album en een must voor iedereen die van zwartgeblakerde extreme metal houdt.
Tracklist:
1. The Devils
2. Totentanz – Dance Macabre
3. Glorifizierung Des Teufels
4. Damnation – Hoellensturz
5. Virtus Asinaria – Prayer
6. Kingdom Of Cold Flesh
7. Ritus Incendium Diabolus
8. Creature Of Fire
9. Blackest Sabbath 1997 (Bonustrack)
