Dit is een release die nooit tot stand zou zijn gekomen zonder de coronapandemie. Het gaat om de eerste volledig instrumentale plaat van gitaarvirtuoos Gus G. De Griekse muzikant is bekend van Firewind en zijn avontuur als gitarist van Ozzy Osbourne. Sinds 2014 is daar ook zijn soloproject bijgekomen. Al zijn muziek wordt steevast verrijkt met zang en zo heeft Gus het graag. Zijn soloalbums bevatten altijd wel één of twee instrumentaaltjes, maar daar blijft het bij. Ondanks de roep van zijn fans om een volledige instrumentaal album, zag de gitarist dat niet zo zitten.

Zoals iedere muzikant had Gus opeens zeeën van tijd tijdens de coronapandemie. Dus zag hij het als een uitgelezen moment om zijn fans op hun wenken te bedienen. De Griek is er goed voor gaan zitten en het is hem gelukt om tien splinternieuwe, instrumentale composities te creëren. Nergens is een noot aan zang te horen. Het eindproduct bevat trouwens elf tracks, maar afsluiter Force Majeure (met een gastoptreden van Vinnie Moore) was al in 2018 uitgebracht.

Het staat buiten kijf dat Gus G een uitzonderlijk goede gitarist is. In zijn solo’s staan voornamelijk snelheid, precisie en melodie centraal. Binnen de context van een song met zang klinkt dat uitstekend. Op een experiment betrap ik hem echter nooit, waardoor zijn solo’s erg op elkaar lijken. Jammer genoeg constateer ik dat ook op Quantum Leap, terwijl dit juist het moment was om met nieuwe invalshoeken te komen. Elke song volgt een vast patroon: een simpele hoofdmelodie en veel shredden. Wellicht was Gus daarom altijd zo huiverig om met een instrumentaal album te komen. Zijn trukendoos is simpelweg te beperkt.

De plaat bevat gelukkig wel een flink aantal lekkere metalkrakers en een knallende productie van bassist Dennis Ward. Quantum Leap is vooral een plaat met de nadruk op toegankelijkheid. De luisteraar heeft er eerder baat bij om het album op de achtergrond op te zetten dan alle tracks te gaan ontleden. Naarmate het album vordert, verslapt de aandacht vanwege het eerder genoemde gebrek aan innovativiteit. De meeste tracks waren toch een stuk beter geweest als ze omgevormd waren tot composities met zang.

Wellicht is Quantum Leap precies de plaat geworden waar de fans op hebben gehoopt, maar mij valt het een beetje tegen. Als bonus is een livealbum toegevoegd met zeven tracks van zijn vorige soloplaat Fearless. Een prima toevoeging die mijn lichte teleurstelling een beetje doet verdwijnen.

Tracklist cd1:
1. Into The Unknown
2. Exosphere
3. Quantum Leap
4. Chronesthesia
5. Enigma Of Life
6. Judgement Day
7. Fierce
8. Demon Stomp
9. Night Driver
10. Not Forgotten
11. Force Majeure (feat. Vinnie Moore)

Tracklist cd2:
1. Fearless (live)
2. Mr. Manson (live)
3. Letting Go (live)
4. Cold Sweat (live, Thin Lizzy-cover)
5. Force Majeure (live)
6. Money For Nothing (live, Dire Straits-cover)
7. Thrill Of The Chase (live)