Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

09-12-2019

Gus G en Arthemis
Op 4 maart 2015 in Hedon, Zwolle
Een review door Marcel
Gus G is momenteel een van de 'heetste' gitaristen in de scene. Nadat hij in verschillende bands gespeeld heeft en succesvol was met zijn eigen projecten, belandde in 2009 onverwachts de hand van 'The Prince Of Darkness' op zijn schouder. Dit schepte meteen torenhoge verwachtingen, aangezien iedereen weet dat Ozzy Osbourne altijd een goede neus heeft als het gaat om het vinden van goede gitaristen. Ironisch genoeg is het album (Scream) dat uit deze samenwerking voortkwam, het beste werk van Ozzy sinds jaren, maar gitaartechnisch het saaiste. Desondanks was de naam Gus G gelanceerd voor het grote publiek en nu heeft de snarenplukker onlangs zijn eigen soloplaat I Am The Fire uitgebracht, met daarop een blik aan indrukwekkende gastartiesten. Het album wist mij te bekoren, dus tijd om de Griekse gitaarvirtuoos eens live aan het werk te zien.

Eerst is het tijd voor het Italiaanse Arthemis om het publiek op te warmen. De groep stamt uit 1994 en heeft al een groot aantal releases op zijn naam staan, met als laatste wapenfeit de live-registratie Live From Hell uit 2014. Van de originele line-up is alleen nog gitarist Andy over en de rest van de bandleden heeft zich de afgelopen jaren erbij geschaard. Op het podium is ook af te zien dat Andy de meeste ervaring heeft. De rest van de groep werkt hard en doet zijn best om de mix van power-, heavy- en thrashmetal zo goed mogelijk over te brengen, maar faalt in de overtuiging. Zanger Fabio D heeft een goed stemgeluid en brengt een aanstekelijke vrolijkheid met zich mee, maar zijn performance is niet geheel vlekkeloos. Zijn zangtechniek schiet te kort en een iets actievere houding zou hem niet misstaan. Het optreden is echter best genietbaar en de nummers klinken zo op het eerste gehoor vrij aangenaam. Het lokt mij daardoor om het materiaal thuis nog eens beter te gaan beluisteren.

Hierna is het de beurt aan Gus G en zijn begeleidingsband. Het is voor mij een verrassing om te zien dat de Duitse zanger Henning Basse is meegekomen en niet Mats Levén. Laatstgenoemde heeft vocaal namelijk een grote rol op I Am The Fire en ging eerder ook op tournee mee. Echter ben ik daar dus onterecht vanuit gegaan, want een blik op de officiële website leert mij dat Basse al lang geleden aangekondigd is. Niet dat dit erg is, want Henning Basse is namelijk een prima vocalist. Dat demonstreerde hij vorig jaar nog zeer verdienstelijk op het album Antagonise van de Nederlandse progressieve deathmetalformatie MaYan.

De set wordt geopend met My Will Be Done, gevolgd door Eyes Wide Open en Blame It On Me. Allemaal lekker rechtgeaarde hardrocksongs, die opzwepend gebracht worden. De band is op dreef, oogt gemotiveerd en laat geen steek vallen. Gus G staat zelf rustig en quasi-arrogant, in de hoek zijn noten te spelen en laat horen wat hij in huis heeft. Op het album worden deze drie nummers vertolkt door Mats Levén en het is opvallend hoe dicht Henning Basse bij zijn stemgeluid komt. Hierna is het tijd voor een vroeg hoogtepunt als het instrumentale Vengeance wordt ingezet. Want hierop laat de Griekse gitarist voor het eerst echt zien uit wat voor hout hij is gesneden. Hij schotelt het publiek een imponerend stukje gitaarwerk voor en is hierna ook voor de rest van de avond uit zijn schulp gekropen.

Het is vanavond echter niet alleen nieuw materiaal wat er gespeeld wordt. Zo komt er ook nog werk voorbij van Dream Evil ( Break The Chains en Children Of The Night) en Firewind (World On Fire en The Fire And The Fury). Laatstgenoemde is ook weer een subliem instrumentaal nummer en wordt ook nog eens heerlijk uitgerekt. De overige songs zijn bijna allemaal afkomstig van I Am The Fire en ondanks dat deze tracks bevlogen gespeeld worden, weten ze niet zo te vlammen als de instrumentale tracks. Maar goed, dat is ook iets wat je mag verwachten bij een soloconcert van een gitarist. Als afsluiter hebben de muzikanten nog een verrassing in petto. Want als The Prince Of Darkness je hoogstpersoonlijk aanwijst als zijn gitarist, dan zul je hem vereren ook. Met Crazy Train wordt het concert naar tevredenheid afgesloten en laten Gus G en zijn kompanen een prima indruk achter.

Setlist:
1. My Will Be Done
2. Eyes Wide Open
3. Blame It On Me
4. Vengeance
5. Break The Chains (Dream Evil)
6. World On Fire (Firewind)
7. The Fire And The Fury (Firewind)
8. Terrified
9. Redemption
10. Summer Days
11. Children Of The Night (Dream Evil)
12. I Am The Fire
13. Crazy Train (Ozzy Osbourne)

[ Terug naar de Concert Reviews ]

Reactie van een Metalfan op 11-03-2015 om 20:25u


Gus G???? Ben grote Ozzy fan maar deze man heeft zich nog niet bewezen tegenover Zakk wylde en Randy Rhoads

Reactie van Christian op 11-03-2015 om 21:32u


Ik was bij de show in Baroeg geweest. Zeer puike show (nog bedankt voor de tickets Metalfan!!) maar ik vond hem wel redelijk kort voor een headlineshow. 70 minuten ongeveer. Van mijn part hadden ze nog even mogen doorgaan. Ik vond Henning Basse zeer goed zingen en ja, de instrumentals, die waren echt ongekend vet!

Reactie van Johnny op 11-03-2015 om 22:04u


Ik vond de laatste van Ozzy erg goed. Echter vrienden van me vonden het album maar eentonig. @Metalfan: ik ben het met je eens. Trouwens vergeet Jake E Lee niet. Deze was ook erg goed. Live ook

Reactie van Rene op 11-03-2015 om 22:34u


Ik was er in Zwolle. Mooi optreden, maar ook te kort. Bovendien leek Gus zich te irriteren dat het publiek niet echt vooruit te branden was wat participatie betreft. Dat merkte je vooral aan het einde vd show, ik hoorde hem zelfs zeggen ''dead fucking silence'' toen het eindapplaus alweer voorbij was.

Reactie van een Metalfan op 11-03-2015 om 23:22u


prima gitarist.

Reactie van een Metalfan op 12-03-2015 om 13:15u


Ik denk ook niet dat Gus G zich volledig heeft bewezen bij Ozzy. Ik weet ook niet of hij daar wel echt de juiste gitarist voor is. Zijn kracht ligt wat mij betreft meer in harde en snellere songs en terwijl ik bij Ozzy liever riff gericht en melodieuzer hoor zoals Jake E Lee en Randy Rhoads.

Als solo artiest vind ik hem erg goed. Zijn album laat prima en goed geschreven materiaal horen en er zijn een paar zeer toffe solo''s te horen. Vooral de instrumentale tracks zijn erg gaaf zoals ook hier beschreven.

Bij het concert was inderdaad jammer dat ze het publiek niet echt mee konden krijgen. Pas op het laatst lukte het een beetje.