Enquête

Wat vond jij de gaafste show van de voorbije Graspop Metal Meeting?

Alestorm
Alice Cooper
Deftones
Devin Townsend
Five Finger Death Punch
Flotsam And Jetsam
Heaven Shall Burn
Heilung
Iron Maiden
Jinjer
Judas Priest
Korn
Mastodon
Megadeth
Mercyful Fate
Offspring
Opeth
Powerwolf
Sabaton
Saxon
Scorpions
Steel Panther
Vltimas
Volbeat
een andere show op Graspop 2022, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    2 juli:
  • Cro-Mags en Bloodsucker
  • Incantation
  • Metalfest No Sleep
  • X Raiders
  • 3 juli:
  • Agnostic Front
  • 4 juli:
  • Rammstein
  • 5 juli:
  • Escuela Grind, ZALM en Spetterpoep
  • Rammstein
  • 6 juli:
  • Old Man Gloom, Dead Neanderthals en Strom|Morts
  • Turnstile
  • 7 juli:
  • Idles
  • 8 juli:
  • Idles
Kalender
Vandaag jarig:
  • Johannes Eckerström (Avatar) - 36
  • René Rutten (The Gathering) - 50
  • Roy Bittan (Bruce Springsteen) - 73

Vandaag overleden:
  • Natasha Shneider (Queens Of The Stone Age) - 2008
Review

Numenorean - Adore
Jaar van release: 2019
Label: Season Of Mist
Numenorean - Adore
Het Canadese Numenorean is voor velen waarschijnlijk nog een onbekende naam. In 2014 brachten de heren hun demo uit, waarna ze meteen tekenden bij Season Of Mist. Adore is de opvolger van het debuut Home. De post-black van de groep is doordrenkt met emotie. De heren zeggen muziek te maken voor als je jezelf verslagen voelt, maar proberen er toch een boodschap van hoop mee over te brengen.

Intro Nocebo begint rustig en melancholisch, met koorachtig gezang. Deze rustige lijn wordt doorgezet in Portrait Of Pieces. Langzaam opbouwend explodeert de muziek ineens met snelle drumpartijen en heerlijke blackmetalriffs. Zanger Brandon Lemley wisselt tussen hoge, typische blackmetalscreams en lagere grunts die meer weg hebben van death metal. De muziek blijft hard, maar wordt wel steeds melodischer en tegelijk melancholischer. Uiteindelijk eindigt het nummer met Brandon die over distorted elektronische geluiden heen schreeuwt alsof hij een zenuwinzinking heeft.

Dit is eigenlijk een goede samenvatting van het hele album. Op Horizon na worden alle hardere nummers voorafgegaan door een rustig intronummer, waarna de harde tracks muzikaal erg wisselen. Horizon heeft middenin een blackgazepassage, maar dit haalt de tempo niet uit de muziek. Regret weet ondanks de vele tempowisselingen en verschillende riffs een constante groove te houden. Van de intro’s beklijven Stay en Alone het best. Muzikaal zijn ze rustig en atmosferisch. De zang is laag en intiem en de teksten zijn simpel en repetitief. De daaropvolgende tracks Coma en Adore spelen hier goed op in. De rustige melancholiek loopt over in deze composities, die zich daarna snel ontpoppen tot harde nummers met een gelijksoortige emotionele lading. Coma is meeslepend en laat je in een trance verkeren, terwijl Adore juist erg speelt met je verwachtingen.

Elke instrumentale partij draagt bij aan de kwaliteit van de muziek. De ritmesectie is het fundament, waarbij de baslijnen de belangrijkste rol spelen. De drumpartijen geven soms veel structuur aan de muziek, maar zijn op andere momenten juist wat experimenteler. Er zitten vaak drie of meer verschillende gitaarpartijen in de nummers. Dit maakt de muziek erg gelaagd, waardoor je vaak elementen ontdekt die je daarvoor nog niet hebt gehoord. Dit maakt ook dat er tegelijkertijd erg veel kan gebeuren. Je kunt zomaar een ietwat opliftend klinkende gitaarpartij horen terwijl er tegelijkertijd een blackmetalriff in mineur wordt gespeeld. De muziek zet de atmosfeer neer, maar door de vocalen word je erin getrokken. Zoals eerder gezegd wisselt Brandon tussen screams en grunts. Maar er komt ook zuiver gezang voorbij, zoals erg goed is gedaan in het titelnummer. Zijn zang is altijd emotioneel en zijn stem klinkt alsof die vol pijn uit zijn longen wordt geperst.

Met Adore heeft Numenorean een parel van een plaat in handen. Waar Home de groep al redelijk op de kaart zette, is de reputatie als band om goed in de gaten te houden nu echt bevestigd. De post-black op dit album tapt uit erg veel andere genres en inspiratiebronnen en kan daarom waarschijnlijk ook worden gewaardeerd door mensen die normaal niet van dit genre houden. De boodschap van hoop die de band beweert te hebben, heb ik maar weinig gevonden, wat de plaat alleen maar duisterder en intenser maakt. Ik verwacht dit album terug te zien op vele jaarlijstjes, inclusief de mijne.

Tracklist:
1. Nocebo
2. Portrait Of Pieces
3. Horizon
4. And Nothing Was The Same
5. Regret
6. Stay
7. Coma
8. Alone
9. Adore
10. DDHS

Score: 90 / 100

Reviewer: Sam
Toegevoegd: 27 juni 2019

Zoeken
    29 juni:
  • Sam Astaroth - Demoncore
  • 1 juli:
  • Conjurer - Páthos
  • Flames - Resurgence
  • Fonsadera - Macabre Damp
  • Haunt - Window On Your Heart
  • Horizon Ignited - Towards The Dying Lands
  • Municipal Waste - Electrified Brain
  • Sacral Night - Le Diadème d'Argent
  • Shinedown - Planet Zero
  • Vanagandr - Lycanthropic Black Metal
  • 8 juli:
  • American Terror - Where We Are
  • Blind Channel - Lifestyles Of The Sick And Dangerous
  • Defect Designer - Neanderthal
  • Megadeth - The Sick, The Dying, And The Dead

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.