Bospop Dynamo Metalfest 2026
Enquête

Wat is tot dusver de meest gave act die op de affiche van Pitfest heeft gestaan?

1914
Aborted
Amenra
Asphyx
At The Gates
Autopsy
Bloodbath
Cradle Of Filth
D.R.I.
Dog Eat Dog
Exhumed
Gaerea
God Dethroned
Hatebreed
Marduk
Mayhem
Napalm Death
Peter Pan Speedrock
Sodom
Terror
Toy Dolls
Vader
Venom
Voivod
een andere act, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    23 april:
  • Masterplan
  • Parkour, Vidarr en Waxing Crescent
  • 24 april:
  • Blaze Bayley
  • Cardiac Arrest, Cadaveric Incubation, Warp Chamber en Degraved
  • Iotunn, In Vain en Nephylim
  • Joe Bonamassa
  • Karnivool en Intervals
  • Masterplan
  • Monkey3 en Mars Red Sky
  • Smash Into Pieces, Enemy Inside en Dark Divine
  • Suicidal Angels en Warsenal
  • Undergang en Corpus Offal
  • 25 april:
  • Masterplan en Angelic Forces
  • Officiële opening Baroeg
  • Player en Anger Machine
  • Sanctuary en Martyr
  • Wytch Hazel en Phantom Spell
  • 26 april:
  • Demoncy, Ares Kingdom en Kerberos
  • Hypocrisy, Abbath, Vreid en Vomitory
  • Monstrosity, Bio-Cancer, Reject The Sickness en Deadwood
  • Royal Rawk
Kalender
Vandaag jarig:
  • Artyom (Infected) - 41
  • Brian Holmes (Gates Of Winter) - 42
  • Danny Mommens (Vive La Fête) - 53
  • Eugene Simone (Eldritch) - 56
  • Jamie Smith (Borealis) - 39
  • Ken Scott (producent) - 79
  • Kenneth Kapstad (Thorns) - 47
  • Louie Kouvaris (Riot)† - 72
  • Magnus Carlsson (regisseur) - 61
  • Miguel Trapezaris (Winter's Verge) - 43
  • Mike Portnoy (Dream Theater) - 59
  • Mikey Welsh (Weezer)† - 55
  • Ralph Salati (Destrage) - 39
  • Richard "Ricardo" Chuat (Kronos) - 49

Vandaag overleden:
  • Matt LaPorte (Jon Oliva's Pain) - 2011
Review

Semistereo - Zabriskii
Jaar van release: 2019
Label: Freia Music
Semistereo - Zabriskii
Je zou zeggen dat we inmiddels alle combinaties van stijlen zo ongeveer wel hebben gehad. Trance en metal? Check. Grindcore en reggae? Check. Bands houden er niet meer van in een hokje gestopt te worden. Toch is het wel handig als je nooit van Semistereo hebt gehoord, dat we je een omschrijving geven van de eigenzinnige muziek van deze Nederlandse groep.

Denk aan een mix van post-rock, alternatieve en progressieve rock en post-metal. Liefhebbers van Oceansize, dEUS, Karnivool, Russian Circles, Puscifer, Radiohead, Khoma en A Perfect Circle kunnen hier wel mee uit de voeten. Op deze vierde full-length smelt het kwintet deze invloeden en meer samen tot een uniek geheel, dat steviger uitpakt dan op voorganger Trans Earth Injection (2017). Meer metal dus, maar dan wel atmosferischer en minder direct dan een paar jaar geleden.

Toegankelijker ook, want hoewel de muziek gelaagd is en veel twists en turns bevat, luistert het album prettiger weg dan zijn voorganger. Wat dat betreft is Last Part Of The Trail als opener een perfecte keuze. Het is lekker binnenkomen met dit nummer, dat wisselt van rock in het couplet naar metal in het refrein.

Daarna brengt het vijftal afwisselend stevige nummers die wat meer beuken en rustigere songs die gericht zijn op sfeer. In de eerste categorie vallen Leap Into Flames en het massieve Lethargic, dat dankzij een bijdrage op keyboard veel dramatiek ademt en daardoor het nummer een epische climax bezorgt. In de tweede categorie vallen het goed opgebouwde Crooked Teeth Necklace, dat gedurende zijn speeltijd steeds sterker wordt en het sferisch rockende A Tale Of Ravenous Longing.

De bijdragen van zanger Paul Glandorf sluiten beter dan voorheen aan bij de instrumentatie. De frontman heeft evenwel een melodieuze stem waarmee je wel of niet wat kunt. Heel af en toe komen David Bowie en Brian Molko (Placebo) in gedachten op. Paul brengt het er overigens doorgaans heel goed vanaf en is op zijn sterkst als hij niet voluit hoeft te gaan, zoals in A Tale Of Ravenous Longing. Als hij veel kracht moet zetten, eist zijn zangstem iets te veel aandacht op, maar er zijn gelukkig slechts enkele momenten waarop dit euvel optreedt.

Als hij het rustiger aan doet, is het geheel van zang en instrumentatie prima in balans. Op dat soort momenten kun je horen hoe goed bepaalde nummers in elkaar zitten, zoals het ritmisch zeer sterke Wreckage of het dynamische Tide, dat verrast met percussie (timpani en conga's) die de track op een hoger niveau brengt. Het album sluit prachtig af met het reflectieve, fragiele, post-rockende South Of Sobriety Street.

Kortom, er valt veel te ontdekken in de sfeervolle en (kleur)rijke muziek. Het vergt wel wat inspanning van de luisteraar om de muziek te doorgronden. De aanhouder wint en ziet steeds meer puzzelstukjes op zijn plek vallen. Sneller nog dan met vorige releases. Semistereo mag trots zijn op dit eigenzinnige werkstuk, dat hoog scoort op originaliteit en uitnodigt om steeds weer beluisterd te worden.

Tracklist:
1. Last Part Of The Trail
2. Leap Into Flames
3. Crooked Teeth Necklace
4. A Tale Of Ravenous Longing
5. Tide
6. Wreckage
7. Lethartic
8. South Of Sobriety Street

Score: 80 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 15 maart 2019

Into The Grave 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.