Na het uitbrengen van Serenades Of The Netherworld van HDK kwamen Sander Gommans (ex-After Forever, Trillium, HDK) en zangeres Marina La Torraca (Avantasia-live, Exit Eden) op het idee om de nummers van dat album live ten gehore te brengen. Gitaristen Goof Veelen en Ted Wouters en drummer Eelco van der Meer sloten al snel aan. De onderlinge samenwerking beviel de muzikanten zo goed dat ze eigen songs gingen schrijven. Sander, die wel tot de line-up behoort, maar niet live gaat optreden, en toetsenist Erik van Ittersum hebben veel muzikale ideeën aangedragen. Ze zijn echter niet de enigen. Ook de anderen zijn actief betrokken bij de songwriting.

Daardoor ontstaat een verzameling nummers die veel invloeden herbergt. Om het voor de lezer wat eenvoudiger te maken: denk aan krachtige, moderne metal waarin zowel symfonische (After Forever, Stream Of Passion) als progressieve elementen (Symphony X, Dream Theater) samen met heavy Lamb Of God-riffs en melodieuze vocalen de dienst uitmaken. Onderscheidend en gaaf is het gebruik van orgelmelodieën. Ze komen in meerdere songs terug, ook in Another Day, wellicht het beste voorbeeld van de Phantom Elite-identiteit. Hierin zijn alle verschillende invalshoeken het beste verwerkt tot een organisch nummer dat zowel memorabel is als het technische aspect mooi belicht. De secties sluiten heel goed op elkaar aan en versterken elkaar daarmee.

Meerdere nummers hebben veel luisterbeurten nodig om zich in het hoofd van de luisteraar te nestelen. Met name iemand die niet regelmatig naar prog luistert, heeft een flinke kluif aan bijvoorbeeld het technische Rise With The Dawn of het bombastische Revelation of zelfs een combinatie daarvan (Every Man For Himself). Daartegenover staan het relatief toegankelijke titelnummer, de ballad Astray en Siren’s Call, waarbij laatstgenoemde bij veel fans tot de favoriete songs gaat horen. Another Day en het rockende Spectrum Of Fear volgen al snel, evenals Above The Crowd en Lockdown. Elk bandlid benut hierin de ruimte om te excelleren, maar het liedje blijft voorop staan.

Tussen al het heavy geweld houdt Marina zich prima staande. Ze komt met meerdere zanglijnen die goed blijven hangen. Zoals bij veel zangeressen komt de Braziliaanse het beste tot haar recht op de rustigere momenten, zoals in de ballad Serenade Of The Netherworld, een prachtig gearrangeerde versie van het HDK-origineel. Ze heeft een gepassioneerde, heldere, melodieuze zangstem die af en toe aan de jaren tachtig doet denken.

Wasteland is echt een veelzijdige groeiplaat. Degene die de moeite neemt om de nummers meerdere keren te beluisteren, beloont zichzelf. Technisch is het dik in orde, maar in eerste instantie blijven niet veel nummers hangen, behalve Siren's Call en Wasteland. Er zit derhalve beslist nog groeiruimte in de songwriting van Phantom Elite, maar met dit debuut laat de elite van spoken, schimmen en fantomen een positieve indruk achter. De progressieve groep komt met combinatie van stijlen die verfrissend en modern aanvoelt. Wie op zoek is naar een uitdagend, melodieus en symfonisch album, kan zijn of haar geluk hiermee op.

Tracklist:
1. Siren’s Call
2. Rise With The Dawn
3. Another Day
4. Wasteland
5. Revelation
6. Astray
7. Every Man For Himself
8. Spectrum Of Fear
9. With The Gods
10. Above The Crowd
11. Lockdown
12. Serenade Of The Netherworld (bonustrack)