Het is nog vroeg als Phantom Elite aan zijn set met vooral recent materiaal begint. De zaal is nog maar halfvol, maar er zijn toch aardig wat liefhebbers van deze band rond zangeres Marina La Torraca. Hoewel zij centraal staat en veel ogen op zich gericht krijgt, wordt tevens bassist Siebe Sol Sijpkens, die ook nog in Blackbriar speelt, met veel gejuich begroet. Het viertal is beweeglijk, enthousiast en La Torraca staat gepassioneerd op te treden. Het is jammer dat het geluid wat onevenwichtig staat afgesteld. De bas en basdrum overheersen en zodoende komen de songs niet optimaal tot hun recht. Zo staan de bijdragen van gitarist Max van Esch te zacht in de mix en komt zijn soleerwerk niet uit de verf. Dat terwijl band en publiek er wel zin in hebben en er tijdens het rustpunt Birdcage veel gehoor gegeven wordt aan het verzoek om met de lampjes van de mobiele telefoons te schijnen. Conjure Rains en Diamonds And Dark hebben de meeste overtuigingskracht, maar met een beter geluid had de moderne, flitsende metal van Phantom Elite meer impact gehad.
Bij Ad Infinitum heeft men de zaken vrijwel vanaf het begin op orde. Het optreden van de internationale formatie staat als een huis. Melissa Bonny zingt loepzuiver en betrekt de aanwezigen goed bij de show. Ze hoeft de kar niet alleen te trekken, want de heren om haar heen maken veel indruk. De bassende Korbinian Benedict zorgt samen met Niklas Müller voor een solide basis, waarbij vooral het harde slaan van laatstgenoemde opvalt. Wat een power! En dan hebben we nog Adrian Thessenvitz, de gitaarspelende componist. Zijn gitaarsolo’s zijn zowel technisch knap als memorabel, en wat een heerlijk geluid tovert hij uit zijn instrument.
Voor velen zal het stemgeluid en wellicht ook de verschijning van Bonny het belangrijkste zijn. Ze zingt de sterren van de hemel, overtuigt met hoge uithalen en komt met het ene na het andere memorabele refrein, zoals New Dawn, dat op veler verzoek op de setlist staat. Er zit een heerlijke flow in het optreden, dat met veel enthousiasme wordt ontvangen. De nieuwere tracks missen misschien de charme van de oude, maar hebben live juist veel impact. Men klapt massaal mee als erom gevraagd wordt en ook als er niet om gevraagd wordt, is de publieksparticipatie groot. Ad Infinitum is in topvorm!
Als laatste Blackbriar, dat net als Ad Infinitum in enkele jaren doorgestoomd is naar een plek in de subtop. Dat komt vooral door het unieke stemgeluid van Zora Cock. De zangeres mag dan twee koppen kleiner zijn dan bassist Siebe Sol Sijpkens (wel een grappig gezicht), maar stuwt het geheel naar grote hoogten en vervoert de toeschouwers en luisteraars naar een mystieke sprookjeswereld. Door de jaren heen is zij veel consistenter geworden en technisch beter gaan zingen. Haar bijdragen zijn een genot voor het oor en de Assense is gegroeid in haar rol als frontvrouw. Erg prettig is de aanwezigheid van Ruben Wijga. Veel symfonische metalbands treden op zonder toetsenist, maar hoewel er alsnog wel het een en ander aan orkestraties en achtergrondzang van backingtrack komt, worden de toetsenpartijen voor een groot deel live vertolkt. Net als hij staan de andere heren er actief bij en is er meer beweging dan voorheen.
Elke keer als Blackbriar optreedt, zijn er weer stappen gemaakt en is de show weer professioneler. In dat verband mag de zeer geslaagde lichtshow niet onvermeld blijven. Ad Infinitum is qua totaalplaatje nog net iets verder. Zo blijkt onder meer uit enkele schoonheidsfoutjes en miscommunicatie tussen levenspartners Zora en de drummende René Boxem. Terwijl de frontvrouw iets wil vertellen, heeft manlief de intro van het volgende nummer al gestart. Het zijn kleine verbeterpuntjes met betrekking tot een overtuigende show die zeer in de smaak valt. Van de nieuwe tracks overtuigen vooral An Unwelcome Guest, Cicada en Forever And A Day (met prima climax), terwijl niets boven oudere tracks als Arms Of The Ocean, Selkie en Until Eternity gaat. De uitbundige reactie van de fans spreekt boekdelen. Het was een heel fijne concertavond, waarbij het zowel tijdens als na de shows druk was bij de merchandisetafels. Welverdiend, want met name de optredens van Blackbriar en Ad Infinitum waren top!
Setlist Blackbriar:
1. Crimson Faces
2. I'd Rather Burn
3. Forever And A Day
4. Deadly Diminuendo
5. Bloody Footprints In The Snow
6. Far Distant Land
7. Thumbelina
8. Arms of the Ocean
9. Selkie
10. My Soul’s Demise
11. An Unwelcome Guest
12. Cicada
13. Until Eternity
Setlist Ad Infinitum:
1. Unstoppable
2. Eternal Rains
3. Your Enemy
4. Somewhere Better
5. The Underworld
6. Architect Of Paradise
7. See You In Hell
8. Seth
9. Live Before You Die
10. New Dawn
11. Upside Down
12. Legends
13. Animals
14. Into The Night
Setlist Phantom Elite:
1. Skin Of My Teeth
2. Daydark
3. Apex
4. Conjure Rains
5. The Race
6. Birdcage
7. Inner Beast
8. Diamonds And Dark
Met dank aan Tim van Veen (www.fototim.nl) voor de foto's.
