Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

13-04-2021

Interview: Seventh Wonder
Met Andreas SŲderin
Door Jeroen
Geplaatst in januari 2011

Seventh Wonder mag gerust tot een van de beste progressieve nieuwkomers van de laatste jaren worden gerekend. Na het redelijke debuut volgden drie absolute prijsalbums met The Great Escape als laatste resultaat. Een gesprek met toetsenist Andreas SŲderin over de zoektocht naar een nieuwe drummer, drijfveren en uiteraard de sprankelende progressieve power metal van het Zweedse vijftal.

Seventh Wonder

Mercy Falls was in mijn oren een absolute topplaat. Ik durf zelfs wel te beweren dat ik het ťťn van de beste progressieve conceptplaten vond sinds Operation: Mindcrime van Queensrˇche. Waarom hebben jullie niet opnieuw gekozen voor een conceptplaat?

Bedankt, man! Wel, dat is omdat we er naar streven om altijd iets nieuws te doen. Nog een conceptalbum maken, zou betekenen dat we in herhaling vallen. We hadden wel wat ideeŽn voor nieuwe themaís, maar uiteindelijk is dat toch het titelnummer geworden. Een nummer van dertig minuten hadden we immers nog niet, dus dat zou je als progressief kunnen betitelen.

Hoe zijn de reacties tot dusver?

Erg goed! Zowel fans als magazines hebben de plaat goed ontvangen. Ik heb er tot nu toe alleen maar positieve berichten over gelezen, dus dat betekent dat we toch iets goed doen.

Wat stijl betreft volgen jullie vooral de weg die jullie op de vorige twee albums in zijn geslagen. Is dat de stijl waar jullie ook in de toekomst op voortborduren of kunnen we nog nieuwe impulsen verwachten?

Nou ja, het volgende album zal allereerst al anders klinken, omdat we een nieuwe drummer zoeken. Aangezien we de ideale man nog niet gevonden hebben, weten we nog niet echt waar die nieuwe invloed ons naartoe gaat leiden. Doorgaans zorgen wisselingen in onze line-up altijd wel voor een ietwat andere benadering, dus we zullen zien.

Ben je er dan niet bang voor dat liefhebbers jullie nieuwste album als meer van hetzelfde zien?

Dat kan best, maar als band maken we ons daar eigenlijk niet zo druk over. We proberen bij elke nieuwe plaat een aantal verse elementen in de sound te verwerken, maar een complete stijlwisseling zie ik eigenlijk niet gebeuren. Het is belangrijk om die eigen sound vast te houden. Daarmee kunnen we genoeg experimenteren om onze stijl verder uit te bouwen.

Hoewel ik behoorlijk enthousiast ben over The Great Escape, ben ik toch van mening dat de muziek hier en daar wat pit mist. Vooral in de refreinen neigt de band steeds meer naar AOR en power metal. Ben je het met me eens als ik zeg dat de nieuwe plaat wat minder progressief is dan de vorige?

Seventh Wonder - The Great Escape We spreken twee soorten publiek aan. Dan krijg je dat nou eenmaal. Liefhebbers van progressieve metal vinden het misschien niet progressief genoeg en de fans van AOR en power metal vinden de muziek die wij maken te technisch. We kunnen immers niet iedereen plezieren en dat is ook niet ons doel. We hebben als muzikanten allemaal verschillende achtergronden. Het ene bandlid speelt graag technisch uitdagende progrock, terwijl anderen liever in de weer zijn met power metal en rock zoals dat in de jaren tachtig werd gemaakt. Al die verschillende invloeden combineren we en daar komen onze nummers uit voort. Het kan best dat het nieuwe materiaal wat minder vooruitstrevend klinkt, omdat de balans misschien wat meer naar de andere kant is doorgeslagen. Dit is echter het eindresultaat en daar zijn we zeer tevreden mee.

Veel progressieve bands kiezen ervoor om eens in hun carriŤre een lange monstertrack op te nemen. Zien jullie het titelnummer nou echt als een song of is het zoals The Ivory Gate Of Dreams van Fates Warning een stuk waarin verschillende themaís elkaar afwisselen?

Onze bassist Andreas Blomqvist kwam met het idee om een dergelijk nummer op te nemen. Wanneer we ermee bezig waren, spraken we altijd over Ďdat lange nummerí, maar toen het uiteindelijk op de band stond, was het wel een beetje vergelijkbaar met andere lange prognummers uit het verleden. The Great Escape bestaat uit verschillende onderdelen, zowel muzikaal als qua teksten, al is er natuurlijk wel een centrale thematiek waar het gehele stuk om draait.

Seventh Wonder wordt de laatste jaren op handen gedragen door liefhebbers van progressieve power metal. Toch zitten jullie nog steeds bij een vrij klein label (Lion Music) dat zich specialiseert in relatief ontoegankelijke (vooruitstrevende) muziek. Komen er geen aanbiedingen van grotere labels voorbij? Een band als Paganís Mind heeft daar bijvoorbeeld aardig van geprofiteerd als het om bekendheid en populariteit gaat.

Uiteraard maakt een groter label je kansen beter om een groot publiek aan te spreken en er zijn ook wel aanbiedingen geweest. Het doet er verder niet toe om welke labels dat gaat, maar om eerlijk te zijn konden we ons vaak niet vinden in onderdelen van die deals, ook als het om grotere platenmaatschappijen ging. Bovendien voelen we ons prima bij Lion Music.

De band klinkt op het ene moment uiterst technisch en op het andere moment speelt melodie de hoofdrol in jullie muziek. Vind je dit zelf ook het sterkste punt van Seventh Wonder?

Ja, ik denk wel dat daar onze grootste kracht ligt. Fans en recensenten van over de hele wereld denken daar ook vaak zo over. Dat is hoe onze manier van songschrijven werkt. Iedereen in de band voegt eigen invloeden toe en daardoor spreek je een breed publiek aan. Zodoende hebben we ook al een aardige schare fans op gebouwd.

Progressieve bands verliezen zichzelf nog wel eens in eindeloze gitaar- en keyboardmasturbatie, puur om hun eigen technieken te laten horen. Is het belangrijker voor Seventh Wonder om met een goed nummer op de proppen te komen of laten jullie je ook wel eens verleiden tot dat soort egotripperij?

Het liedje staat bij ons altijd op de eerste plek. Wanneer we schrijven, gooien we echter wel een hele hoop invloeden en verschillende stijlen op een grote hoop, waar uiteindelijk nummers van gemaakt worden. Ja, we stoppen ook veel soloís in de nummers, maar alleen als het relevant is voor het nummer en niet puur om even te laten zien hoe goed we kunnen shredden.

Jullie zanger Tommy Karevik mogen we gerust onder de beste nieuwkomers van de afgelopen jaren rekenen. Zijn voordracht is bij vlagen zo geweldig dat ik er wel eens een brok van in de keel kan krijgen. Roept zijn zang ook tijdens de opnames emoties op?

Absoluut! Ik ben het ermee eens dat onze zanger ontzettend getalenteerd is. Daarom zijn we ook erg blij met hem. Hij werkt keihard om zín zanglijnen en melodieŽn elke keer beter te maken. Op elke cd staat wel een stuk waarmee ik hem na het inzingen feliciteer. Dan zeg ik ďTommy, je hebt zelf niet in de gaten hoe goed dit is, maar je hebt me echt geraaktĒ. Oorgasmes genoeg, wat dat betreft, haha.

Wat vind je eigenlijk van die niet aflatende stroom aan goede progressieve power metalbands die de laatste jaren uit ScandinaviŽ is gekomen (Paganís Mind, Communic, Anubis Gate, Circus Maximus etc.)?

Uit dat rijtje ken ik eigenlijk alleen Circus Maximus en Paganís Mind en dat vind ik geweldige bands. Die stroom mag zich wat mij betreft dan ook gerust voortzetten, maar zo te zien, mag ik me wel weer eens gaan verdiepen in al die nieuwe bands. Ik houd het allemaal niet meer bij.

Past Seventh Wonder ook in dat rijtje bands?

Ik lees wel eens recensies en dan zie ik wel vaak vergelijkingen met Circus Maximus en Paganís Mind. Zij richten zich volgens mij wat meer op de harde kant van deze muziek, plus dat ze ook wat technischer spelen dan wij.

Seventh Wonder

Over ScandinaviŽ gesproken, hoe doen jullie het eigenlijk in jullie thuisland Zweden?

We hebben aardig wat fans in Zweden, maar het probleem is dat er maar weinig geschikte zalen zijn om eens lekker op te treden. Zalen zijn vaak te groot of juist veel te klein. Natuurlijk willen we meer spelen in Zweden en ik hoop dat het met deze nieuwe plaat op zak in 2011 ook mag gaan gebeuren.

Wat is eigenlijk grootste verandering in de drijfveer van Seventh Wonder, sinds het debuutalbum Become?

We doen dit nu zoín tien jaar en natuurlijk zijn er wel eens moeilijke momenten of tijden dat de motivatie wat minder is. De voornaamste drijfveer bestaat echter nog steeds uit de trouwe fans. Het maakt niet uit hoeveel slapeloze nachten je in een studio doorbrengt of hoe ver je in gehuurde autoís moet rijden om in een klein gat een optreden te doen; de liefhebbers maken alles waardevol. Wanneer je op het podium staat en de liefde van je fans voelt, dan weet je precies waar je het voor doet. We houden van onze fans en we proberen zoveel mogelijk met ze te praten na optredens. Bovendien zijn we zelf ook zeer actief op ons bandforum op de website.

Over grote afstanden gesproken. We hebben jullie eigenlijk nog maar weinig mogen aanschouwen in Nederland. Wat kunnen we eigenlijk op dat gebied verwachten?

Klopt, in totaal hebben we maar twee keer in Nederland gespeeld en we hopen echt terug te kunnen komen in 2011. Momenteel zijn we nog druk bezig met de planning voor dit jaar en daarbij hoort uiteraard de zoektocht naar een nieuwe drummer. Ik heb echter het gevoel dat het wel goed komt. Wanneer dat zo is, weet ik niet precies, maar we komen zeker die kant weer op om op te treden.

Nog meer toekomstplannen?

Eerst een nieuwe drummer vinden en daarna gaan we weer aan de slag met nieuw materiaal. Daarnaast hopen we in de lente en zomer wat festivals en losse optredens te kunnen doen. We zien wel wat de toekomst brengt. Houd in ieder geval onze site in de gaten voor meer nieuws!

[ Terug naar de Interviews ]