Enquête

Wat is vooralsnog jouw favoriete studio-album, dat in september 2022 is uitgebracht?

Allen/Olzon – Army Of Dreamers
An Abstract Illusion – Woe
Autopsy – Morbidity Triumphant
Behemoth – Opvs Contra Natvram
Blind Guardian – The God Machine
Bloodbath – Survival Of The Sickest
Clutch – Sunrise On Slaughter Beach
Electric Callboy – Tekkno
Graceless – Chants From Purgatory
House Of Lords – Saints And Sinners
King's X – Three Sides Of One
Megadeth – The Sick, The Dying... And The Dead!
Ozzy Osbourne – Patient Number 9
Parkway Drive – Darker Still
Razor – Cycle Of Contempt
Sammy Hagar And The Circle – Crazy Times
Slipknot – The End, So Far
Stake – Love, Death And Decay
Stratovarius – Survive
Tankard – Pavlov's Dawgs
The Dead Daisies – Radiance
The Devil Wears Prada – Color Decay
The Hu – Rumble Of Thunder
Venom Inc. – There's Only Black
een ander studio-album uit september 2022

[ Uitslag | Enquêtes ]

    4 oktober:
  • Brainstorm, Rage en Tri State Corner
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Hypocrisy, Septicflesh, The Agonist en Horizon Ignited
  • Samael en Diabolical
  • 5 oktober:
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Liturgy
  • Paradise Lost
  • Samael en Diabolical
  • 6 oktober:
  • Heideroosjes
  • Maiden United en Powerized
  • 7 oktober:
  • Arena
  • Asagraum en Wesenwille
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Evergrey, Fractal Universe en Virtual Symmetry
  • Navarone
  • Veneration Of The Dead Preludiuim
  • 8 oktober:
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Heideroosjes
  • Veneration Of The Dead
  • 9 oktober:
  • Amaranthe, Beyond The Black, Butcher Babies en Ad Infinitum
  • Into The Void
  • Lionheart, Terror, Get The Shot en Dying Wish
  • 10 oktober:
  • Anthrax en Municipal Waste
  • Cradle Of Filth en Alcest
  • Deep Purple
    4 november:
  • Amaranthe, Beyond The Black, Butcher Babies en Ad Infinitum
  • Audrey Horne en Seven Sisters
  • Delain
  • Lesoir en Vault
  • Rage, Brainstorm en Tri State Corner
  • Temple Fang
Kalender
Vandaag jarig:
  • Adrian "Covan" Kowanek (Decapitated) - 45
  • Alex Holzwarth (Rhapsody) - 54
  • Anders Öström (Blind Stare) - 39
  • Carla Harvey (Butcher Babies) - 46
  • Daniel "Fuchs" Täumel (Die Apokalyptischen Reiter) - 49
  • Ignacio "Jevo" Garamendi (Valhalla) - 47

Vandaag overleden:
  • Benjamin Orr (The Cars) - 2000
  • Erik "Grim" Brødreskift (Immortal) - 1999
Review

Seventh Wonder - Tiara
Jaar van release: 2018
Label: Frontiers Music
Seventh Wonder - Tiara
Waiting In The Wings en Mercy Falls behoren wat mij betreft tot de beste progressieve metalplaten van de laatste twintig jaar. Voornaamste attracties zijn de fenomenale zang van Tommy Karevik en de zeer creatieve composities. Vooral Mercy Falls geldt als een hoogtepunt met het indringende concept en de emotioneel geladen passages. The Great Escape uit 2010 is eveneens een leuke plaat, al ben ik er nu lang niet meer zo enthousiast over als vlak na de release.

Met Tiara keert de Zweedse band weer terug op het conceptuele pad. Van de matige acteurs van vroeger ontbreekt gelukkig elk spoor. De tekstuele en thematische rode draad doet weer nadrukkelijk van zich spreken, meer dan op het nogal wisselvallige The Great Escape. Tiara is dan ook de betere plaat. Met dank aan, opnieuw, Tommy Karevik. Bij Kamelot lijkt de geweldenaar altijd aan de ketting te liggen, maar bij Seventh Wonder mag hij zich gelukkig ongestoord uitleven in ijzersterke zangmelodieën en ferme uithalen. Karevik komt zowel lekker bluesy uit de hoek als hypermelodieus en heliumhoog. De muzikanten hebben zich nooit geschaamd voor wat invloeden uit de power metal en strooien dit keer wederom kwistig met rappe tempo's en strak hakkende akkoorden.

Voor progressieve en symfonische stukken blijkt echter genoeg ruimte. Het drieluik Farewell loopt er van over, hoewel ik niet echt fan ben van het ietwat kinderlijke volksliedje dat in het tweede deel verweven is. Ik neig meer naar Against The Grain en slotepos Exhale. Stuk voor stuk prijsnummers die smakelijk ingekleurd zijn met synthesizers, dikke riffs en smakelijke gitaarsolo's. Toch plaats ik wel een vraagteken bij diezelfde keyboardpartijen. De productie is over de gehele linie best oké en het is niet dat Andreas Söderin niet kan spelen, maar de toetsen doen wat goedkoop en plastic aan. De klanken komen te duidelijk uit een doosje en hadden best wat grootser mogen klinken.

Nu we toch bezig zijn met kritiek. Seventh Wonder staat te boek als een vooruitstrevende band. Hoewel de groep de zaakjes technisch goed op orde heeft, hoor ik wat elementen van voorgaande platen voorbij denderen. Sommige melodietjes en zanglijnen komen me een beetje bekend voor. Als een band langer actief is, gebeurt dat natuurlijk wel vaker, maar de Zweden hebben acht jaar aan Tiara gewerkt. Tijd genoeg om hier en daar net wat frisser voor de dag te komen.

Dat deze vijfde cd uiteindelijk toch wat beter uit de test komt dan de voorganger ligt vooral aan de flow van de nummers. Knip-en-plak-epics als The Great Escape tref je hier niet aan. Alle songs kennen een kop en staart. Seventh Wonder bezit bovendien de ultieme troefkaart met een zanger als Karevik. Zodoende is Tiara gewoon weer heel erg goed. De liedjes beklijven en daar gaat het uiteindelijk om.

Tracklist:
1. Arrival
2. The Everones
3. Dream Machines
4. Against The Grain
5. Victorious
6. Farewell (Part 1: Tiara's Song)
7. Farewell (Part 2: Goodnight)
8. Farewell (Part 3: Beyond Today)
9. The Truth
10. By The Light Of The Funeral Pyres
11. Damnation Below
12. Procession
13. Exhale

Score: 82 / 100

Reviewer: Jeroen
Toegevoegd: 10 november 2018

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2022 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.