We hadden besloten om van dat militaristische thema af te stappen, omdat we dat voor ons gevoel afgesloten hadden. Je kunt niet steeds datzelfde "WAR, WAR, WAR" blijven herhalen, ook omdat het al honderd keer gedaan is. Je moet er vroeg of laat gewoon een keer mee ophouden. Maar toch hebben songs als Forgotten Dead het oorlogsthema, dus het zal nooit helemaal verdwijnen.

Het debuut was best aardig, maar ik vond dat veel ideeën het nèt niet hadden, maar dat jullie enthousiasme veel heeft goedgemaakt. Kunnen jullie je vinden in die kritiek?

Het zal er wellicht aan gelegen hebben dat die nummers over een langere periode geschreven zijn door een jonge garageband, en dus niet direct bedoeld waren voor een grote release. De vibe, of het enthousiasme, dat we er aan meegegeven hebben zal waarschijnlijk een extra stimulatie zijn voor fans om uit hun dak te gaan tijdens onze concerten.

Hoe kijken jullie zelf eigenlijk terug op War Without End?

Ik kijk terug naar War Without End als in “MOET BETER”, maar dat doe ik eigenlijk ook al met Waking Into Nightmares. Ik denk dat, dat de enige manier is om progressie te boeken en dus beter te worden.

Van het debuut vond ik Nightslasher verreweg de beste track. Waarom stond deze alleen op de limited edition?

Nightslasher was de bonustrack voor Europa, omdat het eigenlijk een cover is. De originele band die het schreef was Zombie, waarin enkele leden (Adam Carroll, John Kevill, en Ryan Bates) van Warbringer zaten. Zij hebben later Warbringer gevormd. Het was voor hun gewoon leuk om te doen. Het is geen echte song van Warbringer, dus dat verhaal zit zo.

Een jaar geleden verscheen jullie debuut. Waarom zijn jullie zo snel al met een nieuwe gekomen?

We zijn met een nieuwe plaat gekomen, omdat dat eigenlijk de enige manier is om in de herinnering van de fans te blijven. Als je uit de circulatie gaat door rustig aan een nieuwe plaat te werken of thuis te zitten, dan raak je, je plaats kwijt. En als je die kwijtraakt, dan krijg je die simpelweg niet meer terug. We hebben dus besloten om in volle snelheid door te gaan. We zijn een jonge band die sinds het debuut tien maanden getourd hebben. Toen we weer thuis zaten, zijn we meteen begonnen met het schrijven van nieuwe songs. Dat heeft twee maanden geduurd en toen gingen we de studio in. Toen we eenmaal klaar waren, zijn we weer gaan touren. We zijn zelfs al een tour aan het plannen voor de zomer van 2010. Daarna gaan we wel een vakantie plannen. Al verwacht ik dat we dan in alle rust onze derde plaat afmaken.

Betekent dat, dat we nummer drie volgend jaar kunnen verwachten?

Nee, als alles gaat zoals gepland, dan beginnen we eind 2010, begin 2011 met de opnames. Dat album zal dan in het voorjaar van 2011 uitkomen. Er is dus een gat van twee jaar, maar dat vullen we voor het grootste deel met tours ter promotie van Waking Into Nightmares.

Wat was jullie grootste inspiratie voor Waking Into Nightmares?

We waren veel beter gefocust. Toen we na tien maanden touren thuis kwamen waren we een andere band geworden. We hebben natuurlijk een nieuwe ritme sectie, maar we zijn veel betere muzikanten geworden. We hebben veel geleerd en veel ervaring opgedaan. Er zat de nodige tijdsdruk op ons en we hebben twee maanden lang elke dag gewerkt om de nieuwe songs af te maken. Eenmaal in de studio kregen we het voor elkaar om de films Nightmare On Elm Street I t/m IV meerdere keren achter elkaar te kijken. Op die serie is de titel van de plaat gebaseerd. We hebben ook vaak naar Aliens en Total Recall gekeken. Onze grote muzikale invloeden komen overal vandaan. Het is onmogelijk om te zeggen welke bands voor ons het belangrijkst waren. We luisteren zo verdomd veel muziek.

Om in de spotlights te blijven moet je wel met kwaliteit blijven komen. Was de druk om te presteren bij jullie aanwezig tijdens het schrijven van Waking Into Nightmares?

Natuurlijk was er druk. Maar iedereen was gemotiveerd en had er zin in. Als we veel tijd hadden gekregen voor de opnames, hadden we waarschijnlijk veel getreuzeld en daarmee een gedrocht van een plaat uitgebracht. Ach, geen risico, geen beloning.

Ryan Bates en Andy Laux zitten niet meer in de band. Waarom zijn ze weg? En wie zijn de nieuwelingen?

Nou, Ryan bleek niet bepaald gek te zijn op touren, dus hij stapte afgelopen zomer (tussen twee Europese tours) uit de band. Andy zat nog op school toen War Without End verscheen. Hij moest dat gewoon afmaken. Ik ben dus Ben, de nieuwe bassist. Beschouw me niet als nieuweling. Ik heb alle shows gespeeld ter promotie van ons debuut en zit hier dus al de hele rit. Nic Ritter is de nieuwe drummer en kwam een klein jaar geleden bij Warbringer. Nic heeft veel meer mogelijk gemaakt wat betreft technische mogelijkheden en afwisseling. We zijn nu een veel sterkere band.

Jullie nieuwe album is een stuk beter dan de vorige. Komt dat door Ben en Nic, of hebben jullie veel geleerd?

Nic is een veel betere drummer. Werken met zo’n professional maakt alles een stuk makkelijker. Ik wil mezelf niet ophemelen, maar ik schreef Shadow From The Tomb en zing daarin voor een deel..

Ik heb gelezen dat jullie veel touren. Kunnen jullie ervan leven? Ik ga er vanuit dat jullie je in ieder geval goed vermaken.

We verdienen niet bijzonder veel, maar genoeg om dit te kunnen doen. Natuurlijk houden we van touren! We zijn jong. Er is niets beters dan rondhangen met je vrienden en wereldwijd heavy metal spelen.

Jullie hebben het podium gedeeld met veel grote namen. Wat hebben jullie van hen geleerd? En wat zijn jullie beste herinneringen daaraan?

Die grote namen hebben ons geleerd dat we er echt voor moeten gaan als we iets willen bereiken, en dat er niets tussen mag komen. Werken, werken, werken! Wat ik meegemaakt heb is dat ik een keer met Terrance Hobbs van Suffocation hasjiesj heb zitten roken in Italië. Ineens stonden er een stel agenten voor ons. Dat was een rare situatie, maar nu is het een grappig verhaal.

Wanneer (en met wie) komen jullie weer naar Europa?

We doen een aantal headline shows deze zomer. Daarbij verschijnen we op festivals als With Full Force, Nummirock, Headbangers Open Air, Gras(s)pop, Metalcamp, Fortarock en nog meer. Een aantal eigen optredens dus, en een aantal in het voorprogramma van Sacred Reich, Hatebreed en Testament. We hebben er zin in!

Bedankt voor dit interview. Is er nog iets wat je wilt zeggen tegen de fans in Nederland en België?

I love your candy. See ya soon!