Eind 2007 leerde ik Warbringer via MySpace kennen en bijna alles wat mij toentertijd aansprak, ontbrak op het debuut van deze band. Het lag niet aan de felle riffs, maar War Without End klonk (op negatieve wijze) ongecontroleerd en regelmatig vrij saai. Met het jeugdige enthousiasme werd al veel goedgemaakt. Voor mij persoonlijk een domper, want het album liet horen dat deze jongens wel degelijk talent hebben. In ieder geval kreeg Warbringer genoeg mogelijkheden om te touren, want de band leek vrijwel constant on the road te zijn.

En met nog ruim 200 geplande optredens voor de boeg, was ik behoorlijk verbaasd toen ik hoorde dat ruim een jaar na het verschijnen van War Without End de band al met een opvolger zou komen. Waarschijnlijk heeft het vele touren met bekende acts als Exodus, Napalm Death, Nile en Kreator zijn vruchten afgeworpen, want Waking Into Nightmares klinkt stukken beter dan het debuut. Ook al is er maar weinig veranderd, maar net dat beetje vooruitgang heeft ervoor gezorgd dat de songs nu goed uit de verf komen. Het geheel klinkt nog steeds lekker fel en met een nieuwe drummer en bassist zijn ook de ritmesessies tot in de puntjes verzorgd. Als producer is Gary Holt (Exodus) er zelfs in geslaagd een beter geluid neer te zetten dan Bill Metoyer vorig jaar deed.

Wie goed naar de teksten luistert en naar het artwork kijkt zal concluderen dat Warbringer niet meer de militaristische band is van War Without End. Alleen John Kevill commandeert er nog vrolijk op los, maar wat thema betreft neigt de band meer naar Obituary en Pestilence. Warbringer zit sowieso niet ver van death metal af, maar Shadow From The Tomb had bijna van Testimony Of The Ancients kunnen komen. De beste tracks zijn wat mij betreft Severed Reality en (ondanks de duidelijke aanwezigheid van typische Metallica riffs) Prey For Death.

Warbringer is klaar om een gooi te doen naar de top van de jongste generatie thrash metalbands. Ik hoop dat ze de evolutie door weten te zetten, want Waking Into Nightmares is een heel leuke plaat geworden. Er zitten absoluut geen slechte nummers tussen, maar echte krakers ook niet. Of het moeten de twee zijn die ik hierboven genoemd heb. Eerlijk gezegd ben ik blij dat de band zich heeft gerevancheerd na het tegengevallen War Without End. De volgende plaat wordt nog beter. Neem dat maar van me aan.

Tracklist:
1. Jackal
2. Living In A Whirlwind
3. Severed Reality
4. Scorched Earth
5. Abandoned By Time
6. Prey For Death
7. Nightmare Anatomy
8. Shadow From the Tomb
9. Senseless Life
10. Forgotten Dead