Allereerst, gefeliciteerd met je eerste album. Ben je tevreden met het resultaat?

Ja natuurlijk, ik ben er erg blij mee. Het is een goed klinkend en mooi uitziend album geworden.

Wat voor feedback heb je van de fans, bladen en anderen gekregen, op je muziek?

Voornamelijk hele positieve feedback, van zowel bladen als andere mensen.

Ik heb al heel wat projecten gehoord, die Black Metal met Ambient combineren, maar zelden tref ik er één die mijn aandacht lang genoeg vast kan houden om het album uit te luisteren. Eerie Sceneries is één van de uitzonderingen op die regel, daar heb ik dan ook fijn naar kunnen luisteren. Kan je me uitleggen waarom jouw muziek prettiger is om naar te luisteren dan de muziek van vele anderen in het genre?

Dank je! Dat komt denk ik omdat de muziek gevuld is met extreem negatieve emoties en hypnotiserende soundscapes, die de luisteraar weten te grijpen en hem van zijn stuk brengen. Het is een samenspel tussen lage, doom-achtige riffs en hysterische stukken Black Metal aan de ene kant en spookachtige en duistere Ambient, met kwellende krijsen en growls aan de andere kant. Natuurlijk speelt ook de depressieve sfeer mee, die je in je oor fluistert dat je jezelf van kant moet maken.

Nummers als Dysmorphic en Dark Skies zijn zeer emotioneel beladen, door de sfeer van de nummers, de samples, hysterische krijsen en treurig klinkende gitaarriffs. Waaruit put je de inspiratie om zoveel emotie in je muziek te verwerken?

Het album is in feite een compilatie van mijn duistere, innerlijke ervaringen en gevoelens, die niet in woorden zijn uit te drukken. Ik wilde graag een landschap van totale emotionele leegte en negativiteit scheppen. Het is als een geestelijke horrortrip, of een mentale horrorfilm, die mijn eigen negatieve ervaringen vertegenwoordigt. De luisteraar zou na het beluisteren van de nummers, in totale verwarring moeten zijn.

Waarom heb je ervoor gekozen om je muziek juist deze emotionele lading mee te geven en niet, bijvoorbeeld, een meer agressieve?

Het gehele album is in feite doorladen met negatieve emoties, waaronder ook agressieve, vind ik. Het is agressief op een hele andere manier dan de meeste agressieve muziek. Het is een soort ‘passieve agressie’, in combinatie met depressieve en wanhopige emoties. Vanuit mijn perspectief heeft de muziek een hele vernietigende lading, op een onderbewuste manier.

Heeft Eerie Sceneries een centraal thema, of is er een verhaal dat door de muziek verteld wordt?

Nee, het album heeft geen centraal thema en vertelt ook geen verhaal. Het is eigenlijk niet aan mij om uitleg over de teksten en de nummers te geven. Ik zeg alleen dat ze erg persoonlijk en cryptisch zijn en dat ze gaan over onwereldse gevoelens, een vertekening van perspectief en een gevoel alsof je jezelf ontstijgt. De teksten van Traumata zijn beïnvloed door de film Johnny got his gun. Geen armen, geen benen. Doof, dom, blind. Totale isolatie.

Waar heb je al die samples die je in je muziek verwerkt gevonden en waarom heb je juist deze gekozen?

De samples zijn afkomstig uit verschillende films, zoals Johnny got his gun, Eraserhead of de welbekende Flash-film Salad fingers. Ik ben een groot liefhebber van treurige, negatieve en surrealistische films. Ze passen perfect in de muziek en ondersteunen de sfeer die ik daarmee wilde creëren. Ook sluiten ze uitstekend aan bij de teksten.

Je bent duidelijk een getalenteerd muzikant. Heb je je ervaring voor dit project opgedaan in andere bands, of is het de eerste keer dat je in zo’n situatie speelt? Zou je je achtergrond toe willen lichten?

Dank je. Ja, ik speel ook in enkele andere bands, die overigens niet allemaal Metal zijn. Dit is ook niet mijn eerste project. Ik heb veel ervaring opgedaan in de bands waar ik hiervoor in speelde en in de bands waarin ik nu nog steeds actief ben. Voor mezelf als muzikant, is het erg belangrijk dat ik mijn ervaring in vele soorten muziek opdoe.

Zowel je album als demo zijn in 2008 uitgekomen. Waarom twee releases in één jaar en waarin zit het verschil tussen beide releases?

Op het moment dat ik de demo uitbracht, was de toekomst van Impavida nog onzeker. Dit was de reden om mijn eerste materiaal in de vorm van een demo uit te brengen. Daarna kwam ik in contact met Ván en maakte ik het album af. Het schrijfproces ging heel erg snel en samen besloten we het album nog in hetzelfde jaar uit te brengen.

Waarom heb je het nummer Into Empty Spheres op beide releases gebruikt?

Omdat dit nummer een belangrijk onderdeel van Eerie Sceneries-hoofdstuk is en er daarom gewoon bij op moest, samen met het nieuwe materiaal. Het nummer – en de emoties die dit nummer met de rest deelt – is in dezelfde omstandigheden als de rest van het album ontwikkeld.

Ván heeft inmiddels een stevige reputatie voor het aantrekken van kwaliteitsbands. Hoe ben jij hier nu tussen gekomen en hoe bevalt de samenwerking?

Ván is inderdaad heel goed bezig en ik ben er dan ook trots op om onderdeel van dit label uit te mogen maken. Ik leerde Ván kennen toen ik naar Nagelfar’s Hünengrab Im Herbst luisterde. Ik ging me in meer van hun bands verdiepen en kwam er achter dat ze allemaal fantastisch klinken. Om de hoge kwaliteit van de bands en de positieve geruchten die ik over het label hoorde, was Ván mijn eerste keuze. Sveinn doet prima werk.

Kunnen we meer van je werk verwachten via dit label?

Jazeker. Daarover ga ik nog niet te veel zeggen, behalve dat jullie een aardige verrassing gaan krijgen.

Veel bands evolueren door hun huidige geluid te verbeteren, zonder het al te veel te veranderen. Andere bands proberen weer heel veel nieuwe elementen in hun muziek te brengen. Wat voor band is Impavida en waarom?

Om eerlijk te zijn heb ik me hier nooit druk om gemaakt en kan het me ook niet veel schelen. Black Metal gecombineerd met Ambient is niets nieuws, maar ik heb nog nooit iets gehoord dat echt vergeleken kan worden met Impavida. Verder heb ik een gruwelijke hekel aan vergelijkingen met bands als Burzum, omdat, hoewel beide in hetzelfde genre opereren, de muziek van Impavida totaal niet vergelijkbaar is met die van Varg.

Het zal met de muziek van Impavida niet meevallen om live te spelen, hoewel ik geloof dat het best een boeiende ervaring zou kunnen worden. Wat is jouw mening hierover?

Nooit. Ik zou het ook best interessant vinden om het eens te proberen, maar ik ga het niet doen. Dit is muziek om in de duistere, eenzame uurtjes te luisteren, niet voor gevulde concertzalen. Luister er naar wanneer je je depressief voelt en alleen bent.

Bedankt dat je tijd vrij hebt willen maken om mijn vragen te beantwoorden. Veel succes met je verdere muzikale carrière!

Bedankt voor het leuke interview, Erik.