Denise: Nee, eigenlijk ben ik wel eens eerder in Nederland geweest tijdens mijn verjaardag. Een keer in de jaren ’80, maar ook vijf jaar geleden dacht ik.

Je plant de tournees zodat je in Nederland je verjaardag kan vieren?

Denise: Haha, het lijkt erop. Ik mijn verjaardag ook wel eens in India gevierd, dat was erg geslaagd. Vandaag zijn we lekker Hollandse pannenkoek wezen eten, met spek! Lekker!

Ook Girlschool is jarig, 30 jaar.

Denise: Oh ja dat klopt. Ikzelf ben er vanaf het begin bij, bassist Enid ook, maar is wel tussentijds weggegaan. En Jackie Chambers is er alweer acht jaar bij.

De Jack Daniels arriveert en de dames zijn blij

Had je ooit gedacht het zo lang vol te houden met de band?

Denise: Nee, nooit. Ik had niet gedacht dat ik het heel mijn leven vol zou houden in één band. We zijn nooit uit elkaar gegaan. We hebben wel een paar line-up veranderingen gehad.

Jackie: We hebben maar 10 bandleden zien komen en gaan.

Maar tien?

Jackie: Vergeleken met andere bands in 30 jaar is dat niet veel, toch? Bovendien zijn er zat bands die touren met nu nog maar één origineel lid. Wij hebben toch wel drie originele leden overgehouden.

Enid: En Jackie kenden we al van voor ze de band kwam versterken. Ze deelde vroeger een flat met oud-gitarist Kelly Johnson. Dus wat dat betreft zijn we toch wel nog steeds de originele band.

Enid, jij bent wel een hele poos weggeweest.

Enid: Ja, 18 jaren of zoiets.

Wat heb je allemaal gedaan?

Denise: Wij gaan even een drankje nemen, zodat ze haar verhaal kan vertellen, haha!

Enid: Ik heb een tijd in een punkband gespeeld, heb wat discomuziek gespeeld. En ik heb een soundtrack geschreven. Daarnaast heb ik wat gestudeerd en heb vier opera’s geschreven.

En in 2000 weer terug naar Girlschool, samen met de nieuwe gitarist Jackie.

Jackie: Eigenlijk zou 1999 mijn eerste show worden op Wacken Open Air. Kelly Johnson zou de band verlaten vanwege haar ziekte, maar we vonden dat Wacken toch wel haar laatste show moest worden.

Enid, jij bent door de rest van de dames teruggevraagd? “Kom alsjeblieft terug!”?

Enid: Haha, ja, zoiets. Ze hadden weer wat verstand nodig binnen de band, omdat ik de enige ben die niet drinkt.

Denise: We hadden echt een nuchter persoon nodig.

Enid: Ach, we hebben wel eens ruzies, maar tussen ons vieren blijkt het toch altijd te werken.

Is het na 30 jaar nog steeds plezier hebben of is het toch vooral een zakelijke bedoeling geworden?

Iedereen: plezier.

Enid: Nou ja, het is wel een mix van beide. Je moet het zakelijke gedeelte er wel bij hebben. Anders is er geen mogelijkheid dat je ervan kunt leven. Maar we hebben een hele jaren ’70 mentaliteit. We zullen namelijk altijd spelen onder het motto ‘sex, drugs & rock’n roll’. Je kan er ook niet mee doorgaan zonder lol en als je voor het geld in de business zit, kun je er net zo goed mee stoppen. Het veranderde allemaal in 1980, waar iedereen opeens het van image moest hebben. De muziek werd opeens een gimmick. Platenmaatschappijen werden echte bedrijven. Wij hebben daar nooit echt tussen gepast. Toevallig begonnen wij een beetje door te breken rond die periode, als eerste meidenband. Wij proberen wel zakelijk goed voor de dag te komen. Maar het business-gedeelte heeft ons nooit gemotiveerd om door te gaan.

Hoe beviel het maken van de nieuwe cd?

Denise: We hadden enorme lol tijdens het maken van die cd en er hing een hele relaxte sfeer.

Enid: We waren allemaal individueel bezig met het schrijven van nummers. Maar toen het tijd was om samen te komen, ging het vanaf dat moment heel snel. We waren echt solo bezig en in principe hadden we geen plan van aanpak voor het album. De nummers verschilden erg van elkaar, maar we namen ze desalniettemin op. Alle songs vielen echter op hun plek. En achteraf gezien is het een eerbetoon aan die 30 jaar dat we bestaan. D’r staat van alles op, zoals echte rock ’n roll tot New Wave Of Bitish Heavy Metal. Het echte eighties-werk. Maar d’r staan ook modernere invloeden op, zoals van de nieuwere metalbands als Evenescence. Het verschil tussen ons en andere female-bands is dat wij twee zangeressen hebben. Jackie probeert zelfs ook nog eens te zingen. Dat maakt ons uiteindelijk dat we onderscheidend zijn van andere bands.

Wie van jullie zingt dan als Lemmy? Oh wacht, dat is Lemmy zelf die meezingt, haha.

Jackie: Hij speelt ook triangel, haha. Dat begon als een klein grapje. Toen we hem vroegen om een bijdrage te leveren aan de cd, smste hij me wat we van hem wilden. Basgitaar, viool, triangel? Dat laatste, dachten we! Hij heeft het thuis in Los Angeles opgenomen en je hoort hem aan het eind van het nummer op een triangel slaan, haha.

Jullie hebben diverse gastartiesten op de cd, en niet de minste namen. Dat hebben jullie eerder nooit gedaan, toch?

Enid: Nee, maar het idee was dat we iedereen die we in de 30 jaar hadden ontmoet mee te laten doen. Allereerst J.J. French en Eddie Ojeda van Twisted Sister, hen ontmoette ik een aantal maanden nadat ik Girlschool had verlaten tijdens een supportshow van mijn nieuwe band. En drie jaar geleden speelden we samen op een festival in Bristol.

Denise: We kennen ze allemaal al jaren. Ik ben zelfs een aantal keer met hun drummer op date geweest. Haha, verder was dat niet serieus.

Enid: ‘Fast’ Eddie Clark speelt de solo op de Mötorhead-cover Metropolis. Dit nummer zou eerst op een compilatie-cd komen, maar we hebben het toch gebruikt voor onze cd. En ach, we waren toch in Wales, dus we dachten dat we net zo goed de huidige Mötorhead-gitarist Phil Campbell erbij konden halen voor een paar solo’s. Hij heeft er een stuk of vijf gedaan en daar mochten wij uit kiezen. Toen moesten we Lemmy zelf er ook bij halen en toen begon het echt te escaleren. We brachten bassist Neil Murray naar Wales voor wat baslijnen. En het zou helemaal te gek zijn om Ronnie James Dio erbij te hebben. We trokken de stoute schoenen aan en ook hij stemde in. Hij zingt op I Spy en omdat Tony Iommi in de buurt was, speelde hij ook maar meteen mee. Het was al een Black Sabbath-achtig nummer, maar nu dus helemaal.