Gefeliciteerd met het nieuwe album. Het blies me net zo weg als de eerste keer dat ik Retaliate hoorde. Voor mij was Discordia een donkerder album en Traitors is weer meer 'in your face'. Wat is je eerste commentaar op het album?

Dit album reflecteert de invloed en inbreng van gitarist Mark meer dan ooit, hij heeft veel aan ons geluid bijgedragen sinds hij in 2005 bij de band kwam. Toen we Discordia schreven en opnamen hebben we dat vrij snel gedaan en waren we allemaal nieuw voor mekaar (drummer Adam kwam aan het eind van 2004 bij de band), dus op die manier was het de eerste ruwe poging van Misery Index om hun sound opnieuw uit te vinden, die op Retaliate eendimensionaler was, aangeyien alle nummers door gitarist Sparky en mij geschreven waren. Dus met het nieuwe album Traitors hebben we een diversere en uitgebreide collectie aan nummers die bestaan uit grind, death en thrash, en toch behouden we daarbij de Misery Index sound, althans zo zie ik het.

Er waren nog geen teksten beschikbaar, maar kijkend naar het artwork en enkele titels... zou je iets kunnen vertellen over het concept van het album?

De titeltrack en het album zijn een soort smaadrede jegens de permanente angstcultuur die momenteeel in Amerika heerst, waarbij elk protest of het in twijfel trekken ervan, je door de domintante "war on terror" cultuur je wordt verweten on-Amerikaans te zijn, of meer specifiek: een verrader!

Zijn er speciale nummers die je zelf erg gaaf vindt?

Hmm, moeilijke vraag... ik denk de intro We Never Come In Peace naar het eerste nummer Theocracy zijn mijn favorieten, ze maken we kwaad en klaar om dingen te slopen. Het laatste nummer Black Sites vind ik ook erg gaaf. Sparky bedacht een paar heel epische riffs en solo's voor dat nummer, en toch blijft het in your face death thrash grind van Misery Index, maar dan in een nieuwe vorm.

Een nummer dat een heel andere sound en atmosfeer heeft is Thrown Into The Sun. Kan dit gezien worden als een experiment?

Nogmaals, toen Mark bij de band kwam bracht hij wat achtergrond inspiratie en ideeën mee die nieuw waren voor Misery Index, want daarvoor schreven alleen Spraky en ik met onze pure death grind aanpak... dus toen Maruk erbij kwam met zijn liefde voor andere heavy muziek zoals Borknagar en Neurosis gaf hij een goeie variatie in het schrijven van nummers. Nummers zoals het titelnummer van Discordia bijvoorbeeld waren de eerste tekenen ervan, maar zeker een paar jaar verder zijn we volwassener geworden en weten we wat we doen met de verschillende stijlen. Als een band brengen we ze meer samen in het Misery Index geluid, daarom is er meer variatie bij de nummers onderling, maar zonder twijfel hebben ze wel de Misery Index identiteit.

Er waren nogal wat line-up wisselingen de laatse jaren. Zijn jullie zo'n moeilijke band om mee te werken?

Niet zoveel als het lijkt... we hebben nu een stabiele line-up sinds vier jaar, dus dat is vrij stabiel. Daarvoor hadden we wat gitaristen en drummers die kwamen en gingen, maar door hun eigen interesses kwamen en gingen ze, Dus ik denk dat we eigenlijk vriendelijke en erg omgankelijke mensen zijn.

Ondanks het feit dat jullie brute death metal maken, er blijft altijd een soort hardcore touch, vooral bij de teksten, hoe denk je over die scene?

Dat gaat waarschijnlijk terug naar onze Dying Fetus dagen, toen Sparky en ik in Fetus waren in de jaren negentig werden we blootgesteld aan een uitgelaten hardcore scene in onze thuisbasis Baltimore. We hebben het podium gedeeld met geweldige acts zoals Next Step Up, Torn Apart etc en we zijn altijd al into meer brute crossover band zoals Madball, 25 Ta Life and Integrity geweest, dus er was altijd dat element dat ons geinspireerd heeft. Hoewel in de laatste jaren is de crust punk en grind meer een factor geweest sinds we His Her is Gone and Tragedy, From Ashes Rises, Disrupt en natuurlijk Assuck ontdekt hebben, we hebben altijd allerlei inspiratie gehad.

Aangezien jullie een vrij unieke sound hebben, welke bands (of andere dingen) kunnen gezien worden als invloed op Misery Index?

Waarschijnlijk bovengenoemde bands, samen met een hoop vroege jaren negentig death metal zoals Brutal Truth, Immolation, Bolt Thrower, Carcass, Morbid Angel, Death, Pestilence, Edge of Sanity en meer...

Jullie staan er bekend om dat jullie sociale en politieke thema's aansnijden. Nu dat jullie in Europa zijn voor interviews en promotie, merk je een verschil tussen Amerika en Europa met betrekking tot sociale en politieke onderwerpen?

Ja en ik ben vaker in Europa geweest en natuurlijk is er een duidelijk verschil van meer socialistisch beleid en een grotere "caretaker" rol die de regering speelt, de medische zorg is socialer en een grotere verzorgingsstaat etc. Dat is natuurlijk een groot contrast tegenover de Amerikaanse iedereen-voor-zichzelf vrije markt manier van maatschappij, iets dat in mijn opinie minder humaan en kouder is. Natuurlijk is er ook een "werken om te leven" mentaliteit in Europa. In Europa zijn er betere vakantie en ziekte voorzingen op het werk, terwijl we in Amerika moeten "leven om te werken" en we 10 dagen per jaar vrij krijgen als we geluk hebben.

Naast jullie reguliere albums brengen jullie ook splits uit met minder bekende bands. Doen jullie dit om deze bands te promoten en de underground te supporten?

Ja we houden ervan om in de DYI en indie label scene te blijven, het is belangrijk voor ons om de spirit levend te houden en om tussen albums leuk spul zoals onze tour 7" en splits op labels die we leuk vinden, of met bands waarmee we bevriend zijn... het is een deel van onze ethiek.

Ondanks de positieve reviews die jullie albums altijd krijgen, blijft Misery Index een vrij onbekende band voor een hoop mensen, hoe verklaar je dat?

Ik denk dat we niet op ieders trend lijst staan, dus baden we de nageboorte van het scene-tastische kotsfeest!

Op jullie myspace zag ik een klein aantal tourdata, zijn er al meer tourplannen voor het nieuwe album?

Het lijkt erop dat er in december een Amerika/Canada tour komt en een volledige Europese tournee in januari en februari. Daarna optreden op allerlei Europese festivals in de zomer.

Als je een tour kon doen met alle band die je wilde, hoe zou die tour eruit komen te zien?

Hmm, dat zou zijn met Amon Amarth, Tragedy, Naplam Death, Roxette, en Amagortis!

Is er een leuk/speciaal/verschrikkelijk tourverhaal dat je met ons wil delen?

We reden naar Oekraïne tijdens een Europese tour in 2007, helemaal naar Kiev en we werden een keer of 17 aangehouden op 450 mijlen door de corrupte politie omdat we Tsjechische nummerplaten hadden en ze dachten dat ze ons konden afpersen. Dus we beleven maar aangehouden wordenen onze Tsjechische chauffeur die Russisch kon deed z'n handen omhoog en zei: "geen geld." De politie bleef maar wachten op een omkoopsom en het kwam nooit... we betaalden hen nooit, uiteindelijk lieten ze ons gaan, echter misten we het optreden in Kiev omdat de wegen zo slecht waren en de politie ons yo vaak aanhield. Dus zijn we maar naar het huis van de promoter gegaan en die gaf ons Wodka en gezouten vis.

Wat zijn je eerste associaties met de volgende begrippen:

Kapitalisme: gesocialiseerde inhumaniteit
Death Metal: de muziek van de moderne ziel
Europa: plezier
Religie: slecht

Bedankt voor het interview, de laatste woorden zijn voor jou.

Bedankt voot het interview, en luister ons nieuwe album, it's a fucking beast har har har!