Samen met zijn bandmaten is O’Keeffe al bijna een jaar op tour, en de shows blijven zich maar aandienen. Zo leert een blik in de agenda van Airbourne dat de rest van het jaar alleen september en oktober nog vrij zijn. ‘Maak je niet druk,’ zegt Ryan, ‘daar vinden we heus wel een oplossing voor, die data blijven heus niet open staan.’ Het lijkt erop dat het leven op de weg hem wel bevalt. ‘Man, ik heb geen flauw idee waar we morgen zijn, niet Nederland, waar wel weet ik ook niet, but i love it man! De komende tien jaar ben ik niet meer thuis te vinden.’

Thuis, in Melbourne, hebben de vier jongen muzikanten gezamenlijk een woning, waar ze de komende tijd niet meer te vinden zijn dus. Mmm Australië, komt daar niet die grote rockband vandaan? Die begint ook met een A toch? Ik vraag Ryan of hij mijn geheugen even wil opfrissen, maar hij wil er niets van weten. ‘We zijn niet vergelijkbaar met een andere band.’ Maar toch is de muziek van Airbourne niet echt origineel te noemen. Runnin’ Wild staat vol van zeer goede rock n’ roll tracks. Dat is wat Airbourne bestaansrecht geeft. ‘Het scheelt dat we geen slechte albums afleveren,’ grijnst Ryan.

Zoals gezegd speelt Airbourne vanavond een show met Black Stone Cherry. Deze avond zijn er ook twee wedstrijden van het EK. ‘Mm, EK? Geen idee. Oh, yeah soccer mate, i love it, ik denk zeker dat Nederland een goede kans maakt, alleen krijg ik er niets van mee omdat ik constant ergens anders ben. Maar ik denk niet dat de opkomst vanavond tegen zal vallen vanwege het voetbal, volgens de manager zijn er al ruim tweehonderd kaarten in de voorverkoop verkocht.’ Diezelfde manager, die eerder in de middag aardig gestrest was vanwege de indeling van de interviews, die niet geheel soepel verliep. ‘Haha, ik heb geen last van onze manager, we kunnen doen wat we willen, al zouden we compleet van de kaart gaan,’ lacht de drummer,’ inmiddels toe aan een volgend glas wodkajus.

Phil Rudd, Nicko McBrain en de sessie-drummer die ook bij Creedence speelt zijn favoriete drummers van O’Keeffe. 'Hoe heet die laatste ook alweer?' Die kale? ‘Yeah, right, the bold guy, haha! We spelen soms een CCR-cover; Fortunate Son, wanneer we het publiek iets extra’s willen geven. We hebben namelijk maar één album uit. Maar meestal blijven de shows beperkt tot drie kwartier, dus is er genoeg tijd voor ons eigen materiaal. Vanavond spelen we als voorprogramma. En, over twee weekjes natuurlijk (22 juni), met Cavalera Conspiracy, Iced Earth en Judas Priest, in de IJsselhallen te Zwolle.’ Het zullen niet de eerste grote bands zijn waarmee Ryan het podium heeft gedeeld. Airbourne stond al op het podium met Motley Crue, en zelfs The Rolling Stones. Of wat te denken van de aankomende tournee met het Mayhem Festival, in de V.S. Met Machine Head, Slipknot, Disturbed en Mastodon, om maar een handjevol bands te noemen. Niet misselijk dus.

‘Het mooiste echte vind ik,’ benadrukt de drummer nog eens, ‘toch het tourleven. Met de bus van plaats naar plaats, opbouwen, soundchecken, keihard rocken, slapen en weer verder.’ Veel anders doen de vier Australiers niet. Tijd voor wat anders is er bijna niet. ‘Heel veel sightseeing is er niet bij eigenlijk, natuurlijk hebben we af en toe wel tijd om even de stad in de duiken, maar over het algemeen blijven we wel bezig. Zelfs de Playstation in de tourbus is zo goed als onaangeraakt.’ Airbourne doet het goed in de games. Zo zijn ze onder andere te horen op Tony Hawk, Need for Speed, Nascar en Grand Theft Auto. ‘Hell yeah, pretty cool!’

Het nieuwe album zal nog even op zich laten wachten. ‘Misschien aan het eind van volgend jaar. De aanbiedingen voor shows en tournees blijven maar binnenstromen, die kunnen we echt niet afslaan. Bovendien heeft het spelen van dezelfde nummers me nog niet een keer verveeld. En’, herhaalt Ryan nogmaals. ‘touring, i love it! Cheers, mate!’

Het concertverslag van Airbourne en Black Stone Cherry kan je hier lezen.