Allereerst moet ik je daar in meerdere opzichten gelijk in geven. Het is het meeste solide album dat we tot nu toe gemaakt hebben. Ik vind dat er geen saai moment op terug te vinden is. We brengen op Sworn To A Great Divide oudere elementen terug, zoals thrash-invloeden en twin guitar-harmonieën. Dat hebben we gemixt met de groove en de heftige aspecten van de latere albums.

Ik hoor veel mensen zeggen dat Soilwork meer en meer als een Amerikaanse band klinkt. Ben je het met die commentaren eens of vind je dat pure onzin?

Op zich vind ik het nogal onzinnig, want wat is Amerikaans? Die Amerikaanse bands klinken juist hartstikke Zweeds! Wij worden beïnvloed door bands die we goed vinden. Als dat een Amerikaanse band is, prima. Het is een discussie zonder eind. Het gaat ons om de muziek.

Als je het niet erg vindt wil ik wat specifieke songs met je doornemen. Allereerst is dat opener Sworn To A Great Divide, tevens het titelnummer.

In mijn ogen is dat de perfecte opener. Het is een lekker thrashy nummer dat jaan The Chainheart Machine herinnert. Sworn To A Great Divide is een heavy nummer met een krachtig refrein. Tekstueel gaat het over het feit dat mensen steeds vaker de neiging hebben om connecties met andere mensen te laten verwateren om hun eigen doelen na te streven.

Exile is de eerste single.

Dat is een heavy en tegelijkertijd catchy nummer. Het was duidelijk de eerste keus voor een single, maar er zit een diepere betekenis achter dan je in eerste instantie zou vermoeden. De openingsriff is heel simpel en toch heel krachtig en op de een of andere manier kent het een duister sfeertje. Ik ben ook heel tevreden over het refrein, waar ik tekstueel mijn ziel blootgeef. Het is waarschijnlijk de enige lovesong die we ooit hebben geschreven. Om een goed nummer over de liefde te schrijven is niet zo eenvoudig als je zou denken, je wilt namelijk niet als Enrique Iglesias klinken. De scheidslijn tussen een bedroevend slechte en een hele goede lovesong is flinterdun. Als je de radio aanzet hoef je niet lang te wachten voordat het eerste pathetische liefdesnummer voorbijkomt. Er zijn zoveel van dat soort liedjes die geen moer betekenen. Exile heeft weldegelijk een betekenis en ik ben er dan ook zeer trots op.

Hebben jullie er al een videoclip voor opgenomen?

Het is nogal een bizar concept, maar het heeft toch heel aardig uitgepakt. Wij spelen binnenin luidsprekers en versterkers. Vervolgens komt er een meid langs die haar hond uitlaat en zij vindt die luidsprekers in de bosjes en ze hoort dat er muziek uitkomt. Ze raakt verslaafd aan die muziek en wil het aan de wereld laten horen. Daarvoor sleept ze die speakers en versterkers met zich mee terwijl wij een strijd leveren omdat we opgesloten zitten. Klinkt nogal stom, hè? Wacht maar tot je het resultaat ziet. Het is best leuk geworden.

Ik ben benieuwd. Kan je eens uitleggen wat je bedoelt met The Pittsburgh Syndrome?

Tijdens onze laatste Amerikaanse tournee speelden we het laatste concert in Pittsburgh. We waren mentaal uitgeput en na 200 shows om Stabbing The Drama te promoten wilden we eigenlijk zo snel mogelijk naar huis. De sfeer was verschrikkelijk. Iedereen liep tegen elkaar te zeiken en er waren wat problemen met de crew. Dat Darkest Hour af moest haken omdat een van de bandleden ziek was maakte het allemaal nog erger. Vanuit de tourbus zagen we dat mensen hun kaartje verbrandden en Soilwork kreeg de blaam over zich heen. We verwachtten dus helemaal niets van dat optreden. Toen we het podium beklommen bleek echter dat de zaal stampvol was en na een paar nummers ging het publiek werkelijk door het lint. Uiteindelijk was het een van de beste shows die we ooit gedaan hebben. Na afloop hadden we een after party met wat fans en hebben we ons zitten bezatten. Het nummer gaat dus over hoe die dag veranderde van miserabel naar iets moois. Het is allemaal heel positief afgelopen en er is zelfs een nummer uit ontstaan. Je kan het zien als een soort eerbetoon aan de mensen die erbij waren en er een memorabele ervaring van hebben gemaakt.

Het viel me op dat elk nummer een refrein met cleane vocalen heeft. Is dat een handelsmerk van jullie geworden?

Zo kan je dat wel zien. Het is natuurlijk niet uniek. Tegenwoordig zijn er zoveel bands met een agressief gezongen couplet en een helder refrein. Ik denk dat wij een van de eerste bands waren die daar mee kwamen. Vooraf hebben we het erover gehad dat we absoluut niet wilden dat we met het label ‘metalcore’ beplakt zouden worden. We begonnen er al mee voordat die term werd uitgevonden dus waarom zouden we veranderen? Het is ons handelsmerk en we vinden het leuk om het op deze manier te doen, wat natuurlijk het belangrijkst is. Dat mensen zeggen dat het voorspelbaar is vind ik prima. Nu hoor je een agressief couplet en over 20 seconden komt er een clean refrein. Geen probleem. Wij vinden dat dit het best bij ons past en ik denk ook dat we het op een andere, en in mijn ogen ook betere manier doen dan veel andere bands. Voor de schreeuwerige zang heb ik geprobeerd om de woorden zo goed mogelijk te articuleren. Ik vind het verschrikkelijk als je niet kan verstaan wat er gezongen wordt. Goed, dat werkt voor sommige bands zoals Napalm Death, maar niet voor ons. Ik wil dat mensen horen wat ik zing.

Je hebt er voor gekozen om de zang op te nemen in Devin Townsends studio in Vancouver terwijl de rest allemaal is opgenomen in Zweden. Vanwaar deze keuze?

We hadden al samengewerkt tijdens de opnames van Natural Born Chaos en hij heeft het beste eruit weten te krijgen, vooral bij mijn zang. Hij heeft me geholpen me te ontwikkelen als zanger. Ik wilde dat opnieuw en als dat bij hem thuis in zijn studio zou kunnen, prima. Hij houdt ervan als hij lekker thuis zijn werk kan doen, waar het heerlijk rustig is en waar ik me ook kon ontspannen. Het resultaat is zeer bevredigend.

Dit is het eerste album zonder gitarist en medeoprichter Peter Wichers. Was het een groot verschil om het nu zonder zijn input te stellen?

Eigenlijk viel dat reuze mee. Ik had verwacht dat het heel vreemd zou zijn, maar dat bleek niet het geval. De hele band was betrokken bij het schrijven van de nummers en ik ben heel trots op de jongens dat we er ons doorheen hebben geslagen en een sterk album hebben kunnen maken. Natuurlijk mis ik hem, maar toen hij besloot om er mee te stoppen vond ik dat we er het beste van moesten maken en het om te draaien in iets positiefs.

Jullie zijn nog steeds vrienden, toch?

Absoluut. We spreken elkaar zo nu en dan en we koesteren geen wrok.

Jullie hebben zelfs nog samengewerkt voor de Nuclear Blast All-stars-cd.

Dat was een interessante ervaring omdat hij iets wilde doen wat totaal verschilde van Soilwork. Hij wilde me uitdagen om eens iets anders te doen en dat is zeker gelukt. Het is een heel kaal en soft nummer nummer geworden maar ik vind het fantastisch.

Ben je tevreden met Daniel als vervanger?

Zeker weten! Hij heeft veel bijgedragen aan de riffs en hij hoefde zich niet eens zo veel aan te passen om in de stijl van Soilwork te spelen. Hij heeft een goed gevoel voor melodie en het was allemaal heel natuurlijk voor hem. Ook op persoonlijk vlak klikt het uitstekend.

Vorig jaar heb je nog een plaat opgenomen met een van je projecten, Coldseed. Is die band nog wel actief?

Het was een interessant project, maar ik ben bang dat dat verhaal over is. Het album vond ik wel oké, maar we moeten nu verder kijken. Ik ben veel tijd kwijt aan Soilwork en daar moet ik me ook op focussen. Ik kan nooit nee zeggen tegen nieuwe uitdagingen, dus als er weer eens iets komt kan ik nooit weigeren. Volgend jaar word ik 30 en dan is de pijp leeg als ik zo door blijf gaan. Daarom concentreer ik met nu alleen op Soilwork.

Dat betekent dus dat je andere projecten Terror 2000 en Disarmonia Mundi ook moeten wachten.

Met Disarmonia Mundi heb ik twee platen opgenomen en die redden zichzelf nu wel. Voor Terror 2000 is het anders. Dat kost me geen tijd. Als ik ooit eens een gaatje heb werk ik eraan en als de mogelijkheid zich voordoet nemen we een album op en doen we wat shows. That’s it.

De komende maanden staan in het teken van toeren. Allereerst doen jullie mee aan de Antidote Tour. Teleurgesteld dat Chimaira af moest haken?

Zeker. Het is een geweldige live-band en we hebben veel met ze opgetreden, maar ik begrijp hun belangen. Ik moet wel zeggen dat ik blij ben met hun vervangers. Dark Tranquillity is eveneens een goede live-band en het zijn bovendien hele aardige gasten, dus het wordt hoe dan ook leuk.

Om af te sluiten. Welk album zou je aan iedere metalfan ter wereld aanraden?

Ik denk dat een van de allereerste heavy metalplaten Killing Machine van Judas Priest was. Ik hou het dus daar op.