Ja.

En, hoe bevalt het?

Uitstekend! Het is erg leuk om te zien dat alles hier toch net anders is dan in Amerika. Maar gelukkig worden we hier ook goed ontvangen. De mensen zijn over het algemeen heel aardig.

Krijg je nog wat van de landen te zien?

Soms. Gisteren zijn we nog even in Amsterdam in het centrum geweest. Ik baal nu wel dat ik m'n camera vergeten was. Je ziet daar zoveel gaafs.

Coffeeshops en de wallen, zeker?

Hahahaha ja inderdaad. Maar ook dat grote oorlogsmonument, op dat grote plein.

De Dam.

Ja, that's it! Dat was erg indrukwekkend.

Ok, nu over jullie band. In jullie biografie staat dat jullie meer dan 190 shows speelden in 2005, zonder dat jullie een platendeal hadden. Hoe krijg je dat ooit voor elkaar?

Nou, om eerlijk te zijn, het was wel allemaal redelijk in de buurt. Alles was binnen een paar uur rijden van bij ons thuis. Het was dus niet door heel de Verenigde Staten. Vooral in North Carolina, wat in South Carolina. Een van de plekken waar we veel gespeeld hebben was een club genaamd Ground Zero, in Spartanburg, South Carolina. We hebben echt in alle zaaltjes in de omgeving opgetreden. Ook bij ons in de stad, in een sushi-bar in Asheville, North Carolina. Daar wisten we zo'n 200 mensen in te proppen die naar ons optreden daar kwamen kijken. Veel van die shows die we dat jaar deden waren gratis shows, dus daar komen altijd wel veel mensen op af. Maar als beginnende band kun je zo wel naam maken. Zo speelden we dus zo ongeveer elk weekend.

En toen kwam Matt Heafy van Trivium, en die gaf jullie demo aan Roadrunner.

Ja, dat was in die club in Spartanburg, daar hebben we hem ontmoet. Onze gitarist had eens aan hem gevraagd of hij wilde komen kijken, en tot onze verrassing kwam hij dus een keer langs.

En Dave Mustaine vond jullie ook goed, en vroeg maar gelijk of jullie op zijn Gigantour wilden meegaan.

Dat was heel cool. Hij kwam onverwacht langs, toen we vorig jaar met Dragonforce op tour waren. Hij kwam backstage, vertelde wat over Gigantour, en vroeg of wij daaraan wilden deelnemen. Als Dave Mustaine je zoiets vraagt, dan kun je natuurlijk niet weigeren.

Hoe hoog, of laag, op de bill stonden jullie?

We waren elke avond de tweede band die optrad, van de acht bands. Eerst The Smashup, dan wij, dan Into Eternity, Overkill, Arch Enemy, Opeth, Lamb of God en Megadeth.

O ja dat was die 2e Gigantour. Waren daar nou ook twee podia, zoals hij beloofde?

Soms wel. Dan wisselde het steeds van podium. Dan een band hier, dan een op het andere. Maar soms was er dus maar één podium. Vooral in de grotere zalen waren er twee. Voor ons was dat erg spannend, want in zulke zalen hadden we nog nooit gespeeld.

Jullie zijn een nieuwe band, dus nog niet veel mensen kennen jullie. Is het voor jullie het cliché verhaal van dat jullie al lang samen zijn, en na veel spelen opgemerkt worden?

Haha ja eigenlijk wel. Onze gitarist Zeff en drummer Jeremy kennen elkaar al vanaf dat ze een jaar of zes waren. Vanaf hun twaalfde spelen ze al samen in bandjes. Veel verschillende soorten bandjes, hoor. En sinds ongeveer 1999 was dat Sanctity. Ik ging in dezelfde stad als zij naar de universiteit, en daar heb ik ze ontmoet toen ik ze zag optreden. Na afloop sprak ik ze, en ze zeiden me dat ze opzoek waren naar een zanger. Ik had toen al in wat andere bands gezongen, en ik vond ze te gek, dus ik had wel interesse. Ik ben toen eens het podium op gesprongen toen ze een cover van Creeping Death speelden, en dat klikte gelijk. Een paar jaar laten ontmoetten we Derek. Hij wilde bij ons komen bassen, dus we gaven hem onze demo zodat hij de nummers kon leren. Een paar dagen later kwam hij terug, en wij dachten dat hij een of twee nummers misschien zou kennen. Maar hij had ze allemaal geleerd.

Hoeveel hadden jullie er toen?

Een stuk of acht of negen. Maar hij had ze dus allemaal al geleerd, en het klonk erg goed toen hij auditie deed. Hij werd natuurlijk aangenomen.

Hoeveel van die nummers van toen zijn er nu op jullie cd beland?

Een aantal. Even denken... Zeppo, Seconds, en nog een. O ja, Laws Of Reason.

En toen kregen jullie een platendeal aangeboden...

Dat was een paar maanden nadat Matt Heafy van Trivium onze demo had meegenomen. Hij had 'm dus aan Monte Conner van Roadrunner gegeven. Maar het duurde een paar maanden voordat we iets van hem hoorden. Geheel onverwacht, overigens. Monte vroeg of we nog een demo wilden opnemen. Dat hebben we gedaan, opgestuurd, en dat vond hij ook goed. Maar hij vroeg of we nog meer konden opnemen, en eventueel een video konden opnemen. Heel low budget, natuurlijk. Ook dat deden we. Dat was voor het nummer Zeppo. Toen kregen we een platendeal. En daarna hebben we de tweede helft van het album opgenomen. Tussen de eerste keer dat hij met ons sprak en het moment dat we tekenden zat meer dan een jaar, denk ik. Anderhalf jaar misschien wel.

Die nummers die jullie later opnamen, hadden jullie die al?

Ja, dat wel. Enkele hadden we eerst al opgenomen, en die hebben we later wat bijgeschaafd. We hebben toen niet alles opnieuw opgenomen, maar gewoon enkele delen. En met wat studio-magie hoor je dus het verschil niet tussen die opnames van voor we een platendeal hadden, en van daarna. Alles is erg goed gemixt.

En hoe zijn de reacties?

Veel beter dan ik gedacht had. Ook hier in Europa. We zijn hier voor het eerst, de plaat is amper uit, en toch zien we iedereen heel enthousiast meedoen in het publiek. En na afloop gaan we vaak nog langs de merchandise, en onze cd verkoopt daar dan erg goed, gelukkig. We spreken dan vaak met die gasten uit het publiek, en dan zeggen ze meestal dat ze ons dus nog niet kenden, maar dat ze het optreden gaaf vonden, en daarom de cd gekocht hebben. Dat is toch prachtig om te horen. We komen net kijken, en nu al zulke respons!

Wat staat er voor de komende tijd voor jullie op het programma?

We zijn nog even op tour met Trivium en Annihilator, daarna gaan we met Symphony X door Amerika op tour. Ik hoop dat we daarna ook weer naar Europa kunnen komen.