We zijn in 1992 begonnen in La Paz te Bolivia. Eerst klonken we vrij heavy metal-achtig en werden we vooral geïnspireerd door bands als Megadeth. In 1993 verhuisde ik naar New York en zette ik de band verder met Amerikaanse muzikanten. Toen kwam ons eerste album Agonika uit en in 1997 was La Christo klaar dat meer was beïnvloed door bands als Fear Factory, Type O Negative en Nine Inch Nails. Toen verhuisde ik terug naar Bolivia en besloot ik wat te gaan rommelen met traditionele folkmuziek en plaatselijke instrumenten te integreren in ons geluid. We maakten twee videoclips die werden getoond op de Latijns Amerikaanse versie van Headbanger’s Ball. Zo, nu weet je hoe we zijn gestart.

De bandnaam is een beetje vreemd.

We hebben voor het woord ‘Alcoholika’ gekozen omdat we wilden aantonen dat in Bolivia het gebruik en misbruik van alcohol toch groot is. Vanaf iemand zijn geboorte tot zijn dood is iemand vatbaar voor drank. Onze folklore bestaat vooral uit katholieke maar ook heidense rituelen en daarom kozen we ook voor ‘La Christo’. Voor sommige mensen is bijvoorbeeld de Heilige Maagd niet enkel de moeder van Jezus, maar ook een heilige moeder. Daarom wordt de verering van haar heidens genoemd. Maar goed, onze bandnaam verwijst dus naar drank en geloof.

Ook de albumtitel Toxicnology bestaat uit twee delen.

Inderdaad, de woorden ‘toxic’ en ‘technology’. Wij geloven dat deze twee elementen onze planeet totaal vernielen.

Waarom is er een deel één en een deel twee?

Omdat het oorspronkelijk twee albums waren, die nu voor de Europese markt samen zijn geperst. Maar het zijn dus twee totaal aparte projecten.

De muziek is ook vrij apart.

Onze muziek is altijd divers geweest. Maar de basis is toch wel metal. Ik hou van alle soorten metal overigens. Naast thrash, hoor je ook electronica, gothic, industrial, folk en pop. Ik wilde ook geen enkele songs buitensluiten omdat ik ze allemaal interessant vind. Er zullen wel mensen zijn die deze mengelmoes niet trekken, maar dat is hun probleem.

Het artwork is toch een beetje aanstootgevend.

Je ziet de Heilige Maagd met haar zoon Jesus. Ze draagt een gasmasker en je ziet Maria lijden omdat haar zoon een geamputeerde arm heeft. Dit beeld verwijst op verschillende manieren naar de rotzooi die wij met ons klimaat uitsteken. Er zullen ook kinderen worden geboren die slachtoffer zullen zijn van ons fouten en mislukte nucleaire experimenten.

Waarom zing je zowel in het Duits, Frans, Engels als in het Spaans?

Elke taal voegt iets speciaal toe aan de desbetreffende song. In de song Je t’aime desolation heb ik Frans gebruikt omdat het een zachtere toon aan het lied geeft en ook een soort van romantisch-depressieve ondertoon uitstraalt. Een song als Raza de bronce moest wel in het Spaans zijn omdat de teksten verwijzen naar de politiek in ons land. En dan doel ik op discriminatie, oppressie, exploitatie en oneerlijkheid. Dus dat kan je niet in het Engels bezingen. Onze teksten gaan over het algemeen over het echte leven, discriminatie van de hogere klassen tegenover indianen, gotische fantasieverhalen, depressies, racisme, vervuiling en het menselijk perverse gedrag.

Gaan jullie oude albums ook in Europa worden uitgebracht door middel van een re-release?

Dat zou erg interessant zijn. Ik vind vooral dat La Christo wel wat aandacht verdient omdat dat toch wel wat lijkt op onze huidige koers.

Kunnen wij jullie oude videoclips ook ergens bekijken?

De videoclips van Raza de bronce en Witches & Vampires kan je bekijken op onze website of onze My Space pagina. We hebben voor beide video’s trouwens een prijs gewonnen en elk tv-kanaal in ons land heeft de video vaak uitgezonden.

In welke landen is Alcoholika nu al bekend?

Bijna iedereen in ons land kent de bandnaam Alcoholika La Christo wel en ze weten dat we ‘rare en gekke muziek’ maken. Veel mensen luisteren hier niet echt naar metal. Maar ik maak bijvoorbeeld ook filmmuziek en muziek voor televisie. Ik heb ook de soundtrack gemaakt voor de meest bekeken Boliviaanse film aller tijden. En zo hebben ook wat mensen Alcoholika La Christo leren kennen.

Weinig metalfans in Bolivia dus. Zijn er veel bands?

De metalfans die er zijn, kopen trouwens nooit originele cd’s. En ze gaan ook enkel naar concerten als ze gratis zijn. Hahaha. Ik ben nu een band aan het produceren die El Cartel Del Diablo noemt en die klinkt als Brujeria. Voor de rest zijn er veel bands die oude thrash maken. Maar de meesten klinken afschuwelijk slecht.

En wat vindt de overheid van metal?

De overheid kan het geen reet schelen. Ze hebben zeer veel problemen die ze nog moeten verhelpen en metal is wel het laatste wat ze boeit.

Nog een boodschap aan onze lezers?

Saludos desde Bolivia a todos los metaleros del mundo!

Amen.