Nog iets waar hij tevreden over is, is Archetype. "Raymond en Christian schreven de muziek op de manier hoe zij zich voelden. Als je allerlei elementen van andere albums terughoort, klopt dat. Behalve dat dezelfde mensen de muziek hebben geschreven, hoor je de 'Archetype, the true nature of Fear Factory'. Oftewel je hoort basiselementen terug van de eerste, maar ook die van de laatste albums. En daar ben ik blij om, je moet het blijven herkennen" Wat is dan de natuur van Fear Factory? "Agressief, eerlijk en met passie." Welke stijl de band speelt zegt hij daar niet bij. "Ik weet zo de stijl niet te benoemen, we komen oorspronkelijk van een death metal label, dus dat zit er wel in en we hebben industrial invloeden omdat de gitaarriffs vaak de drums volgen en dat soort dingen. En ook wat grind omdat er hardcore invloeden zijn. Maar waar we uiteindelijk tot te benoemen zijn weet ik niet en het boeit me ook niet."

In eerdere verschillende interviews liet de zanger merken dat hij niet helemaal in zijn nopjes was met de vorige uitgave Digimortal. Wellicht door problemen die liggen in de band en bij de zakelijke kanten. "Inderdaad, om te beginnen was het proces hoe het album tot stand kwam erg lastig. Ik heb het idee dat ik veel compromissen heb gesloten voor dingen waar ik niet achter stond. Ach er staan wat leuke nummers op, maar het is niet mijn favoriete album, dat is namelijk Archetype haha. Maar ik houd van ieder album, ik leer steeds weer bij ieder album. En bij het nieuwe album hebben we gestreefd naar nog beter."

Zoals menig Fear Factoryluisteraar weet bulkt de band in pakkende, doch beukende nummers. Alsof ze het erom doen. "Nee, het is geen doel om een pakkend liedje te schrijven. Raymond en Christian zijn gewoon getalenteerde creatieve muzikanten. Zonder er op te letten schrijven ze gewoon sterke nummers die wel eens in je hoofd kunnen blijven hangen. Niet dat catchy per definitie leuk is, want Blink 182 is ook vaak catchy en dat zit dan heel vervelend de hele tijd in mijn hoofd."

Hoe pakkend of hitgevoelig ook, over de release van de Gary Numan cover Cars op single was hij het niet helemaal eens. Want Burton hoeft niet zonodig op de radio. "Dat is iets wat tegen mijn wil in is gebeurd. Ik vind Numan erg tof en het was gaaf dat hij zelf ook meewerkte. Een hele leuke ervaring, maar destijds was het heel hip om nummers te coveren die vervolgens veel op de radio te horen waren. Het punt is dat wij niet de band zijn voor zo'n hype, en als het publiek dan dat nummer hoort horen ze niet helemaal Fear Factory, het is maar een cover."

Tja, en zo'n cover, dat is niet hoe Fear Factory is. In de begintijd van de band waren ze vernieuwend met hun eigen, nog steeds gewaarborgde geluid. Toen waren ze nog uniek... "We hebben zeker wel een nieuw geluid geïntroduceerd en we klinken nog steeds als de enige Fear Factory, maar ik denk zeker wel dat we andere artiesten geïnspireerd hebben. Mnemic, Demon Hunter en wellicht Linkin Park en toen ik de band Dagoba uit Frankrijk hoorde dacht ik echt van hey dat klinkt echt als Fear Factory. En er is niks mis met geïnspireerd zijn, ik heb zo ook mijn inspiratiebronnen. Ik zie het ook als een eer als ze ons als voorbeeld nemen."

Een ander vasthoudend element in de band zijn de teksten. Burton schrijft ze altijd nog en ook op Archetype schrijft hij in de sferen van mens versus machine. "Ik schrijf de teksten altijd vanuit een persoonlijk beginpunt. Over leven, denken en hoe ik me voel. Ik praat niet graag over mijn emoties, dus zo vertaal ik dat naar mens versus machine. Op Archetype zit het Fear Factory verhaal van de afgelopen jaren in de teksten verwerkt. Als men vraagt wat er allemaal gebeurt is in de band zou ik zeggen, lees de teksten. Verder is die technologie het hele concept achter de band en dat zal zo blijven."

Byron Stroud vult de vacature van de bassist op, eigenlijk was het eerst zoeken naar een gitarist. "We realiseerden niet dat het voor de hand lag om Christian als gitarist te nemen, hij kent natuurlijk de muziek en is van oorsprong een gitarist. Toen we ons dat realiseerde gingen we op zoek naar een bassist. Byron Stroud was een van de weinige namen die in me opkwam als geschikte kandidaat. Hij heeft het allemaal. Strapping Young Lad is een van mijn favoriete bands." Byron ging akkoord en is nu dus de bassist, maar Burton moet toch ook weten dat Byron een druk baasje is met al zijn Devin Townsend-bands. Zou Fear Factory hem stiekem weg willen stelen van de Devin Townsend-stal? "Haha, ik wil hem niet wegnemen van zijn bands, dat is aan hem om te kiezen. Deze band is een goede kans voor hem, maar ik hoop niet dat hij een band als Strapping Young Lad moet opgeven. Wellicht kunnen we samen toeren."

Ja heren, een toer zou weer fijn zijn. Ze hebben in Australië nu wat optredens gehad en gaan binnenkort door Amerika toeren. "Hopelijk doen we daarna wat zomerfestivals, we proberen er daarvan wat te regelen nu. Daarna willen we in ieder geval een toer gaan doen door Europa en we komen zeker naar Nederland. Immers, als Nederland er niet was waren wij er in eerste instantie ook niet. De eerste keer dat we hier kwamen deden we zo'n vijftien optredens door het land en het was het thuisland van ons label. Kortom Nederland was de eerste die Fear Factory in de armen sloot."

En behalve toeren gaan oude vertrouwde bandbezigheden ook door, zoals games en films, waar de band veel muziek voor levert. De spellen zijn vooral een passie van drummer Raymond en films vooral van Burton. "Er komt een soundtrack aan van de Japanse anime scfi film 'Galerians: Rion', de producer daarvan heeft voor ons overigens ook een video gemaakt. Raymond heeft met zijn bedrijfje Herrera Productions, die game soundtracks maakt. Dus we hebben zeker een doel daarmee door te blijven gaan. Ik hoop echt nog eens een complete score voor een film te maken." Burton liet ooit eens merken dat hij het jammer vond niet benaderd te zijn voor de soundtrack van The Matrix. "Dat was echt frustrerend, er kwamen alleen bands op die bij Warner labels zaten, omdat de film ook Warner is, een gesloten wereldje dus. Het concept van The Matrix is alles waar Fear Factory om draait. Erg jammer."

Laatse wat je je afvraagt, is wat zo'n muzikant nou de hele tijd doet als hij zijn band heeft opgeheven. Nou, muziek maken. "Ik heb vooral aan een project gewerkt wat Ascension of the Watchers heet samen met John Bechdel (o.a. Prong). Verder heb ik geschreven en gefotografeerd."