Natuurlijk niet Susan Boyle, maar gewoon Boyle, vernoemd naar het gelijknamige, Canadese dorp. De Utrechtse indiefolkband staat normaliter met vijf muzikanten op het podium, maar voor deze speciale gelegenheid slechts met zijn drieën. Dat zijn gitarist/vocalist Marten Timan, gitarist Jasper van der Steen en toetsenist/vocalist Matthijs Thomassen. Bassiste Lotte van Leengoed is in Groningen en drummer Tim Thomassen, die met TWINS recentelijk de popprijs van Utrecht won, is aanwezig in de zaal. Boyle speelt vandaag zowel nieuwe songs als nummers van het debuutalbum Release. Dat gaat aardig, maar er blijft niets hangen van het songmateriaal dat veelal bestaat uit getokkel met af en toe wat keyboardtonen of -akkoorden erbij. De grappen tussen de nummers door zijn de hoogtepunten van het optreden. Na afloop klinkt een ingetogen applaus als dank voor de moeite.

Hoe anders is dat als na een lange pauze Myrkur en haar begeleidingsband het podium op komen lopen. Dán al is er een luid applaus als hartelijk welkom. Vervolgens is het stil als de eerste tonen van Skøgen Skulle Dø klinken. Opvallend is niet alleen de interessante en geslaagde bewerking van het origineel, maar ook de prachtige uitvoering door de vijf muzikanten. De Deense zangeres heeft vandaag twee zangeressen (Veslemøy Aalde Heyerdahl en Ida Sandberg Motzfeldt), een gitarist/mandolinist (Christopher Juul) en een nyckelharpa-speelster (Kati Ran) meegenomen.

Het kwintet zet vanaf het begin een indrukwekkende prestatie neer. Myrkur zelf zit veelal achter de piano en haalt zingend zonder moeite de hoogste noten. In deze intieme setting komt haar stem uitstekend tot zijn recht. Ook de twee achtergrondzangeressen verdienen een compliment voor hun bijdrage. Ze staan in een zwarte jurk gekleed aan de linkerkant van het podium en halverwege de set staan ze tijdens Eg Aktar Inkje even in de spotlights. Na de eerste twee tracks, beide van het debuutalbum M, komen er veel folksongs aan bod uit verschillende landen: Zweden (I Riden Så en Dronning Ellisiv), Noorwegen (Flickan Går På Golvet, over een koning die naar Rusland ging), Denemarken (Harpens Kraft) en zelfs Schotland (The Daemon Lover, de Amerikanen hebben daar The House Carpenter van gemaakt).

Tussen de nummers door introduceert ze nyckelharpa-speelster Kati Ran en vertelt ze dat veel van de nummers (na gisteren in Groningen – red.) vandaag voor het eerst gespeeld worden. Ze vertelt kort iets over de inhoud van de songs. Zo zegt ze dat de originele versie van Harpens Kraft bestaat uit tachtig verzen en dat ze maar besloten heeft dat aantal terug te brengen. Ze vergist zich nog even in de volgorde van de setlist, waardoor er even een moment van ontspanning is en gelach uit de zaal klinkt. Verder is het muisstil en als er al iemand praat, wordt deze terecht tot de orde geroepen met een veelzeggend “ssst”. Je kunt een speld op de grond horen vallen vanavond en ieder foutje kun je horen, maar die zijn er eigenlijk niet. Op een enkele afwijking na (mandoline en nyckelharpa ontstemmen zichzelf licht tijdens de nummers) valt geen een nummer uit de toon.

Integendeel, het is indrukwekkend. Na ieder nummer klinkt dan ook een luid applaus dat steeds sterker wordt. Het is dan ook genieten van bijvoorbeeld Ulvesangen, met als intro Moonlight Sonata (Pianosonate nr. 14 in cis mineur, opus 27 nr. 2) van Beethoven. Er gebeurt veel op het podium. De Deense toont zich een multi-instrumentalist. Soms pakt ze de percussie erbij, zoals in Flickan Går På Golvet en tijdens Harpens Kraft speelt ze gitaar. Voor de uitvoering van Två Konungabarn (De To Kongebørn) verlaten de anderen het podium en staat Myrkur met haar zang en nyckelharpa centraal. De reguliere set sluiten de muzikanten weer samen af met De Tre Piker.

Terwijl de musici van het podium aflopen, blijft de bijval vanuit de zaal aanhouden en is er hoop op een toegift. En die komt ook met Den Lille Piges Død (“The little girl’s death”). Ook daarna blijft iedereen staan, want het te korte optreden van een uur smaakt naar meer. De bezoekers blijven lang nadat het kwintet is verdwenen, klappen en juichen. Maar het mag niet baten. Het is voorbij. Het concept slaat in ieder geval aan. Iedereen heeft genoten en gaat tevreden naar huis, in de hoop dat Myrkur in de toekomst nog vaker dit soort shows zal gaan geven.

Setlist Myrkur:
1. Skøgen Skulle Dø
2. Jeg Er Guden, I Er Tjenerne
3. I Riden Så
4. Dronning Ellisiv
5. Flickan Går På Golvet
6. Varulven
7. Himlen Blev Sort
8. Eg Aktar Inkje
9. Reiar
10. Ulvesangen
11. The House Carpenter
12. Harpens Kraft
13. Två Konungabarn (De To Kongebørn)
14. De Tre Piker

Toegift:
15. Den Lille Piges Død

Met dank aan Tim van Veen voor de foto's.