Het is onvoorstelbaar dat sommige bands geen platencontract hebben. Goed, soms is het een bewuste keuze om alles in eigen hand te houden, maar in het geval van Slechtvalk is er wel degelijk een zoektocht geweest naar een label. Toen de zoektocht vruchteloos bleek, is er gekozen voor een crowdfundingcampagne om de nieuwe plaat te kunnen bekostigen. De campagne bleek succesvol en datzelfde mag gezegd worden over de vijfde full-length.

Where Wandering Shadows And Mists Collide is van meet af aan pakkend. De Amon Amarth-achtige melodeath van We Are ligt direct prettig in het gehoor en ook het erop volgende Asternas beklijft. Deze eerste tracks verschillen overigens wel enorm in opzet. Waar de opener vooral kort en krachtig is en een standaardstructuur volgt, is laatstgenoemde langer en toont deze zowel muzikaal als vocaal veel meer variatie. Er zijn zowel aan Opeth als Dimmu Borgir herinnerende passages in verwerkt. Op een heel organische manier overigens. Slechtvalk schakelt moeiteloos tussen pagan, black, death en extreme prog metal.

De productie is wat transparanter en gepolijster dan die van A Forlorn Throne (2010). Met deze modernere touch creëert de Overijsselse formatie deels een andere sfeer. In het grimmige The Shrouded Grief, één van de highlights, pakt dat bijvoorbeeld erg goed uit. Het songmateriaal is wat diverser en progressiever. Technisch hoogstaander dan voorheen zoals blijkt uit onder meer het drumwerk in Rise Or Fall en Malagh Defiled en het soleerwerk. De composities blijven overigens zeer herkenbaar. Soms zijn ze meeslepend en melancholisch (March To Ruin, met verschillende vocalen op de juiste manier ingezet) en het volgende moment razend (Nemesis). De agressiviteit overheerst, maar deze gaat altijd gepaard met een melodieuze sfeercomponent.

De cleane vocalen krijgen wat meer ruimte dan op vorige platen. Daarnaast hebben de putgrunts plaatsgemaakt voor een wat agressievere en passendere variant van Ohtar. In het thrashende Malagh Defiled experimenteert de groep met bijzondere vocalen (combi van clean en ruw) hetgeen wellicht tot gemengde reacties zal leiden. In meerdere nummers vallen de screams en grunts samen.

Deze gestroomlijnde release verliest zijn momentum vrijwel nergens en sluit episch af met het melodieuze en doomy Wandering Shadows (met meerdere lagen cleane vocalen, een bijdrage op cello, akoestische partijen en het keyboard dat nadrukkelijker in de geslaagde mix van Lasse Lammert staat) en het van onverwachte ritmetwists voorziene Homebound.

Where Wandering Shadows And Mists Collide is een ijzersterke opvolger van A Forlorn Throne. Herkenbaar en toch anders, mede door de heldere productie en vernieuwende elementen. Slechtvalk wisselt regelmatig van emotie, hetgeen de plaat tot en met het einde interessant houdt voor liefhebbers van bovengenoemde namen en Dissection, Borknagar, Immortal en Emperor. Platenmaatschappijen, sla uw slag en treed in contact met deze mannen die de tijd hebben genomen om een prima album op de markt te brengen. Deze Nederlandse formatie verdient meer aandacht.

Tracklist:
1. We Are
2. Asternas
3. Betrayed
4. March To Ruin
5. Nemesis
6. Rise Or Fall
7. The Shrouded Grief
8. Malagh Defiled
9. Wandering Shadows
10. Homebound