Polen boert momenteel erg goed op blackmetalgebied. Denk aan Behemoth, Batushka, Mgla en Odraza. Misanthropic Rage doet met zijn duistere en experimentele metal tevens een dappere poging. Bovenstaande collega's hebben allen een aparte draai aan het genre gegeven waardoor alles net wat nieuwer aanvoelt. Of dit duo dit ook lukt, moeten we nog maar zien.

Dat er nog voldoende valt te experimenteren binnen de extreme metal bewijst Misanthropic Rage met dit schijfje zeker. De heren laten namelijk een zeer duistere mix horen van black en death metal met zo nu en dan een knipoog naar de grindcorehoek. De geprogrammeerde drums klinken soms heel erg mechanisch, maar dit doet geen afbreuk aan de sound. Het verschaft het geheel namelijk een industrialkarakter zoals bij Dictator van Ad Hominem ook het geval is. Tijdens de eerste vier tracks klinken deze Polen op hun best. Het titelnummer is de absolute parel van dit schijfje, met zijn intense, pompeuze grooves, maniakale vocalen en Arcturus-invloeden.

Ondanks alle vergelijkingen is er wel degelijk sprake van een eigen sound. Al moet ik daar wel aan toevoegen dat de productie wel wat meer aandacht had mogen krijgen. Sommige passages klinken gewoon niet strak en iets te krakkemikkig voor wat de heren tentoon proberen te spreiden. Dit is jammer, want er is met dit album absoluut sprake van ijzersterke songs die de aandacht van de luisteraar vanaf de eerste track grijpen. Dit is omdat de tracks ontzettend veel afwisseling en vooral veel agressie behelzen.

Dit schijfje klinkt zeer verrassend en ik ben erg benieuwd wat deze heren in de toekomst nog meer gaan creëren. Een absolute aanrader voor liefhebbers van Behemoth, Deathspell Omega, maar ook voor fans van bijvoorbeeld Symbolic van Death.

Tracklist:
1. In A Blind Dimension
2. Gates No Longer Shut
3. I, The Redeemer
4. Into The Crypt
5. Niehodowalny
6. Cross Hatred
7. I Took The Fate In My Hands