Het gaat goed met Tesseract. De godfathers van de djent zijn de djent al jaren ontstegen en zijn deze zomer op de grote festivals te zien. Zo speelden ze op Graspop en Download. Dat is allemaal te danken aan het prachtige, poppy progressieve Polaris. Daniel Tompkins, bedankt.

Want na enkele jaren afwezigheid keerde hij terug voor dit derde album. We weten natuurlijk al langer dat Daniel een aardige noot kan zingen; luister toch naar zijn prachtige partijen op debuutplaat One! Maar als je dat terugluistert, valt toch wel op dat het wat eendimensionaal is. Zeker als je dat vergelijkt met nu. Groot worden deed hij in zijn tussenjaren bij Skyharbor en dat horen we terug op het vorig jaar verschenen Polaris. De weergaloze engelenstem van Ashe O'Hara op Altered State ten spijt, is het Tompkins die de band naar grotere hoogtes heeft gebracht. Waarvoor dank!

En een dergelijke plaat maakt dingen mogelijk. Naast de grote festivals gaat de band nu op een serieuze tour door de VS met niemand minder dan de Franse helden van Gojira. Speciaal daarvoor is deze toureditie uitgebracht. Onder de naam Errai leek even een nieuw album te verschijnen, maar de sterrenkundige in mij veegde deze suggestie gelijk van tafel. Over een jaartje of 3000 neemt Errai de functie van Polaris (de Poolster) over.

Maar genoeg geluld. Deze release omvat het volledige Polaris en op schijf 2 vinden we op Errai vier bewerkingen van nummers van schijf 1. De ideeën komen voornamelijk uit de toverdoos van Aidan O'Brien, de geluidstechnicus met wie de band al zo'n acht jaar samenwerkt. En dat zorgt voor een ietwat andere insteek.

Maar zo gek is dat eigenlijk niet. De nummers zijn verder van metal vandaan dan Tesseract ooit geweest is, maar die koers vaart de band al langer. Op deze 'ep' voegt de band triphop toe aan de toch al indrukwekkende lijst genres die de band de laatste jaren is toebedeeld.

Opvallend zijn vooral de ijzersterke productie (koptelefoon verplicht) en de briljant uitgevoerde vocalen van Daniel. Doordat de nummers een stuk trager zijn, is er ook meer ruimte voor de zang. Nou, laat dat maar aan Daniel over. Maar er is meer.

De andere bandleden laten namelijk horen dat metal absoluut niet het enige genre is dat ze beheersen. Ook hier is het genieten van perfect geplaatste beats en goed doordachte overgangen. En hoor toch die sound, die is perfect. Wat zit dit goed in elkaar. Wie deze release links laat liggen als zoethoudertje begaat een grote fout. Dit is absoluut geen geldklopperij van diehard-fans die toch alles wel kopen. Nee, dit is geniaal. Dit moet je horen, dit moet je beluisteren!

Toegegeven, het is even wennen; zeker voor de fans uit de tijd van Acle Kahney's zolderkamer-MP3's. Maar wie niet zonder metal kan, was bij Altered State al afgehaakt en met Errai laten de Britten uit Milton Keynes wederom horen dat ze niks te maken hebben met genregrenzen (ondanks Brexit). Verplichte luisterkost voor iedereen die van muziek houdt.

Polaris:
1. Dystopia
2. Hexes
3. Survival
4. Tourniquet
5. Utopia
6. Phoenix
7. Messenger
8. Cages
9. Seven Names

Errai:
1. Survival
2. Cages
3. Tourniquet
4. Seven Names