Deshumanizazioa. Alle respect voor diegene die het een aantal keren snel achter elkaar foutloos kan zeggen. Het is de titel van het debuutalbum van de Spaanse thrashmetalband Ankhar. De formatie uit Zestoa, een plaatsje in de buurt van Bilbao, werd in 2012 opgericht onder de naam Human en bracht een jaar later een demo uit. In 2014 werd de bandnaam gewijzigd naar Ankhar en in maart kwam het debuutalbum Deshumanizazioa uit.

De lyrics zijn in het Baskisch en ik heb geen idee waar het over gaat. Dat is absoluut geen bezwaar, want muzikaal staat het allemaal als een huis en Ankhar klinkt als een geoliede machine. Deze jongens hebben erg goed geluisterd naar de Bay Area-klassiekers uit de jaren tachtig. Meest opvallend zijn de overeenkomsten tussen het instrumentale Zuhaitzik Gabeko Basoaren Negarra en het bekende Orion van Metallica. Gelukkig heeft Ankhar er wel een eigen draai aan gegeven.

De plaat opent met het fraaie instrumentale Gaueko Ixiltasunaren Zarata, gevolgd door de titeltrack, die een goede indruk van het album als geheel geeft. De stijl van Ankhar is te vergelijken met die van landgenoot Angelus Apatrida, maar is agressiever en gaat meer richting Slayer en het vroege werk van Metallica en Sepultura. Een nummer waarin deze bands worden samengesmolten tot een geheel, is Odolezko Harriak. Alle tracks klinken even lekker, maar Zerurainoko Harresiak steekt er net iets bovenuit door het groovende ritme tijdens en na de solo.

Of Ankhar zich met Deshumanizazioa voldoende weet te onderscheiden van de vele stijlgenoten, is maar zeer de vraag. Inmiddels ben ik behoorlijk verslaafd geraakt aan dit album. Het is allesbehalve origineel, maar voor thrashliefhebbers zeker geen straf om te beluisteren.

Tracklist:
1. Gaueko Ixiltasunaren Zarata
2. Deshumanizazioa
3. Beldurraren Esklabu
4. Odolezko Harriak
5. Zuhaitzik Gabeko Basoaren Negarra
6. Etorkizunarekin Jolasean
7. Zerurainoko Harresiak
8. Itzalak