Hoewel het Tilburgse Ggu:ll met Dwaling pas zijn debuutalbum aflevert, is het een werk waar ik reikhalzend naar heb uitgekeken. Vorig najaar maakte ik kennis met de loodzware doomformatie tijdens het Incubate-festival, waar de band een verpletterend optreden gaf in het sfeervolle natuurtheater te Oisterwijk, midden in het bos gelegen. Sindsdien heb ik me voorgenomen de ontwikkelingen van dit gezelschap in de gaten te houden. Ik ben niet de enige die hoge verwachtingen heeft, want Dwaling verschijnt via het kleine, maar onder kenners als kwalitatief zeer hoogstaand te boek staande label Ván Records (de ‘ontdekkers’ van The Devil’s Blood en thuis van bands als The Ruins Of Bevereast en Urfaust).

Ggu:ll lost de hoge verwachtingen echter moeiteloos in. Dwaling is een van de beste debuutalbums die ik sinds lange tijd heb gehoord. Het begint al met de sterke opener Hoon, die langzaam onder de huid kruipt met zijn logge ritme en mokerslagen van drums. Daarna wordt het alleen nog maar beter. Dwaling begint met een onheilspellend akoestisch gedeelte, om al snel over te gaan in een intense machinerie aan loodzware gitaaraanslagen over een monolithisch, trance-opwekkend doomritme, met af en toe een Gnaw Their Tongues-achtig, vocaal nachtmerrie-ensemble dat ter verdere omlijsting van de muzikale zwartgalligheid dient.

Dwaling is van begin tot eind een klein meesterwerk, maar dé uitschieter is toch wel Het Smerige Kleed Van De Ziel, waarin Farida Lemouchi (The Devil's Blood) op magistrale wijze gastvocalen verzorgt. Haar hallucinerende stemgeluid gaat door merg en been. Een ander nummer dat een aparte vermelding verdient, is het intens treurige Het Masker Vande Wereldt Afgetrocken, dat haast tastbare wanhoop ademt. De smerige strot van zanger William Van De Voort zorgt er bovendien voor dat de toch al niet bijster optimistische teksten met een extra dosis bitterheid over de luisteraar worden uitgestort.

Dwaling is een loodzware, monolithische kolos geworden, die echter geen moment eentonig wordt. We zouden bijna kunnen stellen dat we er in Nederland onze eigen Amenra bij hebben, want qua niveau scheelt het weinig. Qua stijl roept Dwaling echter ook associaties op met het vorig jaar verschenen debuutalbum Sistere van de eveneens Tilburgse formatie IZAH. De grond is daar door alle festivals blijkbaar vruchtbaar, want naast muzikale overeenkomsten hebben beide bands ook het fantastische niveau met elkaar gemeen.

Ggu:ll heeft met Dwaling een prestatie van grote klasse afgeleverd. Het is een inktzwarte parel die de luisteraar bij iedere luisterbeurt dieper het moeras inzuigt. Gaat dat horen!

Tracklist:
1. Hoon
2. Dwaling (Gehirn Und Abgrund)
3. Het Smerige Kleed Van De Ziel
4. Waan
5. Het Masker Vande Wereldt Afgetrocken
6. March 28 1941, Drowning