Een nieuwe plaat van doom-/stonergroep Goatsnake, dat is niet iets waar je regelmatig mee verwend wordt. Nadat de band in 2001 uit elkaar ging, bracht ze nog een ep uit in 2004. Daarna bleef het lang stil. Zo stil dat Goatsnake min of meer een cultstatus had gekregen. Deze status dankten de Californiërs ook aan twee prima albums en een handvol ep’s. Na de reünieshow in 2010 op Roadburn begonnen de geruchten voor een nieuwe full-length de kop op te steken. Met een nagenoeg ongewijzigde line-up (alleen bassist Scott Renner vervangt de bijna naamgenoot Scott Reeder) verbreekt Goatsnake dit jaar de stilte. En hoe, want Black Age Blues is misschien wel de beste release van deze groep tot nu toe.
Goatsnake gaat op Black Age Blues letterlijk verder waar de band met het laatste album gebleven was. In Another River To Cross wordt aan het begin een sample gebruikt van The River, het laatste nummer van Flower Of Disease. En dan begint het. Een album dat een prachtige mix is van doom, blues en soul. Hier kun je alleen maar naar luisteren met een grijns van oor tot oor. Want deze band doet gewoon waar het zin in heeft en levert een gedurfde plaat af die blijft boeien. Dat ligt deels aan het wederom verrukkelijke gitaarspel van Greg Anderson. Dat deze beste man kan spelen, wisten we. Een nog grotere indruk maakt zanger Pete Stahl. Met zijn karaktervolle Ian Ashbury-stem en speelse uitspraak van de teksten geeft hij de songs extra kleur.
Van de negen songs lijkt alleen Graves wat minder memorabel te zijn. Verder telt Black Age Blues alleen toppers. Of het nu de vette mix van doom en blues in Elevation Man is, de prettig gestoorde chaos in het punkachtige Coffee & Whiskey, het opzwepende Jimi’s Gone (dat over Jimi Hendrix lijkt te gaan), of het soulvolle Grandpa Jones. Het klopt van begin tot eind. Een opvallende aanwezigheid op Black Age Blues is het koor van achtergrondzangeressen die zichzelf Dea Preachers Daughters noemen. Toegegeven, het is even schrikken als je ze ineens hoort, maar ze hebben een absolute toegevoegde waarde, met name in Grandpa Jones en Jimi’s Gone.
Vijftien jaar wachten op een nieuwe plaat is lang, maar Goatsnake maakt de verwachtingen hier meer dan waar. Black Age Blues is een gedurfde plaat van een band die hier vol vertrouwen lijkt te zijn. Een diepe buiging voor Goatsnake is hier dan ook zeer op zijn plaats.
Tracklist:1. Another River To Cross
2. Elevated Man
3. Coffee & Whiskey
4. Black Age Blues
5. House Of The Moon
6. Jimi’s Gone
7. Graves
8. Grandpa Jones
9. A Killing Blues
