Vorig jaar verscheen de single 7 van Endlesshade, een death-/doomband uit Oekraïne. Dit was de eerste kennismaking met de formatie, waarvan de naam als Endless Shade en Endless Hade gelezen kan worden. Dat is met opzet zo gedaan. Laatstgenoemde staat voor een wiskundige straal (in trigonometrisch verband) die constant tegen de klok indraait. Het is een soort metafoor die een afdaling of terugkeer naar het begin van iets inhoudt. Het idee ontstond in 2013 toen leden van verschillende bands elkaar ontmoetten met als doel donkere, melancholische doom metal te spelen, met een concept dat aansluit op de bandnaam.

En dat doel is met Wolf Will Swallow The Sun bereikt. Het neemt alle zon uit je leven weg. De bas met distortion en de basdrum zorgen voor een bombastische basis, die symbolisch het levenslicht de grond inbeukt. Daaroverheen treuren afwisselend de melodielijnen van de leadgitaar en van het keyboard, aangevuld met vocalen. De tracks beginnen doorgaans met een ambient passage, waarna een zwaar en traag gedeelte volgt, dat licht in tempo varieert. Deze twee uitersten wisselen elkaar gedurende het hele album af.

De vocalen zijn opvallend. Je zou zweren dat er een kerel aan het grunten is, maar het is echt een zangeres. Nataliia ‘Malice’ Androsova is de naam en ze is nog maar net de twintig gepasseerd. Zij is tevens de belangrijkste persoon achter het concept en de lyrics. De ‘dark lady’ varieert van klagend gepraat tot grunts en screams. De grunts overtuigen het meest, vooral omdat ze voor een vrouw nogal diep zijn, maar hoe indrukwekkend haar prestatie ook is, de teksten zijn grotendeels onverstaanbaar. Zodoende raak je niet echt betrokken bij het concept. Bovendien zijn de variabelen waartussen ze switcht, vrij monotoon op zich.

Datzelfde geldt voor de moderne, wat vlakke productie en de melodielijnen. Hoe aardig het materiaal ook is, er blijft weinig van hangen. Veel tracks zijn op dezelfde manier opgebouwd. Het enige nummer dat er in zijn geheel uitspringt, is de single 7. Dat komt mede door de verrassende wending met blastbeats. De andere songs hebben zo hun sterke momenten, maar het ontbreekt ze aan verrassende wendingen. Bovendien ontstaat door eenzelfde opbouw het gevaar dat ze inwisselbaar zijn. Hierdoor voelt het al snel aan alsof het album te lang duurt.

Ondanks deze kritiek blijft Endlesshade een band om in de gaten te houden. Alle tracks op Wolf Will Swallow The Sun bevatten hun sterke momenten. Als de formatie uit Oekraïne werkt aan dynamiek in de songwriting, wordt het tweede album wellicht een stuk sterker. Voor de doom-/deathfans onder de lezers, zou ik adviseren om naar de sterkste track 7 te gaan luisteren, hetgeen een aangename kennismaking is.

Tracklist:
1. Post Mortem
2. 7
3. Wolf Will Swallow The Sun
4. Noctambulism
5. Edge
6. Truth Untold