While Heaven Wept viert dit jaar het vijfentwintig-jarig jubileum. Dat doet de progressieve metalformatie op gepaste wijze met het uitbrengen van de zesde full length Suspended At Aphelion. Een conceptalbum over de bitterzoete acceptatie van het niet behalen van bepaalde doelen in je leven, ondanks dat je er alles aan doet. Een plaat in de traditie van 2112 van Rush: één nummer van veertig minuten gesplitst in elf delen. De vergelijking met Rush schept hoge verwachtingen. Gelukkig heeft de Amerikaanse band mij nog nooit teleurgesteld en ik ging dan ook met veel vertrouwen luisteren naar het nieuwste materiaal.

Direct valt op dat Suspended At Aphelion minder uitgesponnen nummers bevat en meer een emotionele achtbaan is. Het nieuwe werk is progressiever en energieker. Ik kan me voorstellen dat er fans zijn die de melancholische sfeer en de doom-elementen van de voorgangers in eerste instantie missen. Het vergt dan ook meerdere luisterbeurten om de plaat goed te begrijpen maar gaandeweg openbaart zich een geweldig album dat je elke keer weer met plezier opzet. De grootse compositie The Furthest Shore van Vast Oceans Lacrymose is nog het meest representatief voor het nieuwe materiaal. Harmonisch gezien mag het dan een progressief werk zijn met invloeden uit de jaren zeventig (King Crimson, Rush) en tachtig (Queensryche, Fates Warning), het bevat nog altijd veel herkenbare While Heaven Wept-elementen uit de hele discografie.

Muzikaal is het hoogstaand en rijk, niet in de laatste plaats door de gastmuzikanten. Mark Zonder (Warlord, ex-Fates Warning) geeft het geheel veel kleuren middels zijn gevarieerde drumwerk. Christopher Ladd speelt alle fraaie klassieke gitaarpartijen en Mark Shuping voorziet enkele nummers van sfeervolle cello- and viool-melodieën. Victor Arduini (ex-Fates Warning) en componist Tom Phillips spelen samen nog een solo van meer dan twee minuten die Reminiscence en Lifelines Lost verbindt. Waar Fear Of Infinity nog ‘uitgekleed’ was, worden op deze nieuwe full length de tracks, mede dankzij de gasten, van veel nauwkeurig uitgewerkte details voorzien. Een genot om naar te luisteren.

Suspended At Aphelion is het hoogtepunt van de carrière van While Heaven Wept. Dat dringt in eerste instantie nog niet door maar gun het een aantal luisterbeurten en je gaat steeds meer moois ontdekken. Wel zal het voor de fans van het oude uur slikken zijn dat de meeslepende melancholie en doom-elementen van eerdere platen hebben plaatsgemaakt voor een progressievere benadering. Het is een modern klassiek meesterwerk waarbij je naar je favoriete secties kunt skippen, maar dat het beste in zijn geheel te beluisteren is. Sommige dingen in het leven mogen dan onbereikbaar zijn, While Heaven Wept heeft in ieder geval het doel om het beste album in zijn geschiedenis te maken, behaald.

Tracklist:
1. I: Introspectus
2. II: Icarus And I
3. III: Ardor
4. IV: Heartburst
5. V: Indifference Turned Paralysis
6. VI: The Memory Of Bleeding
7. VII: Souls In Permafrost
8. VIII: Searching The Stars
9. IX: Reminiscence Of Strangers
10. X: Lifelines Lost
11. XI: Retrospectus