Het Haagse trio Supra Naturals speelt graag leentjebuur. De zang halen ze bij Rage Against The Machine, de sound van Prodigy en voor de broodnodige hipheidsfactor is de discografie van Combichrist geplunderd. Om het commerciële 'sell-outsucces' compleet te maken worden punk en drum 'n bass vermengd tot een (zowaar!) lekker wegluisterend geheel. Nou is dit concept op zich natuurlijk niet nieuw. Bands als Bastards United en The Shizit gingen deze landgenoten al voor en ook een referentie aan Kong is niet geheel ten onrechte. Het muzikale niveau van laatstgenoemde wordt echter nergens gehaald.

De drums zijn, zoals verwacht, erg mechanisch en de rest van de muziek is doorspekt met elektrobliepjes. De studentikoze dertien-in-een-dozijn-hitfactor wordt nog eens verhoogd door de veelvuldig herhaalde, simplistische teksten. Toch wordt de band met een dergelijke negatieve benadering ietwat tekort gedaan.

De 35 minuten durende schijf luistert namelijk best lekker weg en de plaat is, op hier en daar een dipje na, nog best oké om te luisteren. Ik betrap me er zojuist zelfs op dat de schijf al zijn derde rondje draait zonder dat ik me er écht aan geërgerd heb.

De houdbaarheidsdatum van een dergelijk product is echter, steevast, nogal beperkt. Om echt potten te breken zullen de mannen met wat interessanters moeten komen. De inwisselbaarheid van de tracks ligt net wat te hoog: het ontbreekt aan dynamiek en diepgang. Hulde, echter, voor het 'experiment'. Dit zouden meer bands moeten doen!

Tracklist:
1. Church Bells
2. Outlawed
3. Kickstart
4. Smoke
5. Leap
6. Plan 9
7. Punk
8. Push It Back
9. Tracking And Tracing
10.Recharge
11. Yellow Bricks
12. When The Bats Come Out