Voor zover nou eindelijk de discussie of djent een genre is eens beslecht is, heeft Ivar Diebold in ieder geval zijn inspiratie geput uit de wat chaotischere bands die doorgaans in de djenthoek geplaatst worden. Zijn The Ivman Project klinkt als een mix tussen Coprofago en Tony Danza's Tapdance Extravaganza met hier en daar een vleugje Vildhjarta. Een goed recept, maar helaas heeft hij het gepresteerd om van deze bands de saaie dan wel minder sterke stukken te pakken.
Begrijp me goed, Diebold is een technisch verantwoord musicus, niks mis mee. Maar aan alleen staccatoriffjes in complexe samenstellingen heb je niet genoeg. Er moet ook nog sprake van samenhang en compositie zijn. Hier en daar lijkt het soms ineens interessant, maar meestal volgt er dan al gauw weer iets totaal onzinnigs. En het belangrijkste element van djent, de groove, die mist gewoon; Informer groovet niet.
En alsof dat niet genoeg is, is er ook nog die cleane zang. Tenenkrommend werkelijk! Die grunts zijn goed te doen, maar hoort die vent nou zelf niet dat dit gejengel gewoon echt niet kan?! Blijkbaar niet, evenals hem de compositorische dieptepunten op Squad blijkbaar volledig aan het oor zijn ontgaan.
Semi-positieve uitzonderingen bevat Informer in de vorm van de beginstukken van Davids Wish en Stripper Ripper. Maar echt potten breken, doet het niet. Toch nog maar even terug naar de tekentafel of voortaan je muziek op je zolderkamer houden.
Tracklist:
1. Propaganda Of The Pill Squad
2. Low Pulse Observation
3. Informator
4. Davids Wish
5. Stripper Ripper
