Net als tussen L’Hymne À La Jolie en diens voorganger Ultraviolence Über Alles vijf jaar heeft gezeten, hebben we wederom vijf jaar op nieuw materiaal van deze Fransozen moeten wachten. In de tussentijd was er nog wel een heruitgave van het debuut, maar die hadden we natuurlijk allemaal al in huis. Nieuw materiaal is geen goede omschrijving voor wat we op Révisionnisme aantreffen, want ook dit is allemaal oud materiaal. The CNK heeft zich dit keer niet vergrepen aan klassieke werken zoals op de vorige plaat, maar heeft hun stinkende best gedaan om songs van bijvoorbeeld de hele nare vieze Gary Glitter, Leonard Cohen, The Beastie Boys, maar ook Emperor in een nieuw jasje te steken. Een jasje dat de trommelvliezen flink doet trillen, want in het woordenboek van The CNK betekent muziek knallen maar.
Het zijn een stel vuillakken bij The CNK, want ze lijken er alles aan te doen om maar een beetje schokkend over te komen. De fotoshoot die bij het album hoort is dan ook de moeite van het bekijken waard, net zoals de cover. Datzelfde geldt voor hun muziek. Waar ze met de twee voorgaande albums al menig persoon zullen hebben doen uitbarsten in perverse wilde discodanspartijen, zal dat bij dit werk niet anders zijn. Het opent al sterk met een medley van glamrocker Gary Glitter geheel in de ruige ritmische industrial van The CNK. Onmiddellijk valt ook het kenmerkende stemgeluid van Snowy Shaw op tussen het muzikale geweld; een welkome aanvulling op de snerpende vocalen van zanger Hreidmarr, vooral bekend van Anorexia Nervosa. Shaw doet het goed op deze plaat, want hij is in bijna alles nummers te horen en zijn excentrieke voorkomen sluit perfect aan bij wat de mannen van The CNK voor zichzelf voor ogen hebben.
Het is een bonte mix van covers die soms erg goed werkt, zoals Sabotage en You Could Be Mine tot versies die wat meer geduld van de luisteraar verlangen zoals die van Too Fast For Love. Aan Weisses Fleisch heeft de groep niet veel gesleuteld, terwijl Leonard Cohens Everybody Knows met diens eigen stemgeluid zelfs niet zo deprimerend klinkt als wat The CNK ons hier voorschotelt. Zoals gezegd zijn een aantal covers zeer geslaagd,maar lijken andere niet zo heel goed te werken in het geheel eigen keiharde geluid van dit Franse collectief. Ongetwijfeld zullen ze menig fan op de teentjes trappen met hun versies, maar daar is het de heren waarschijnlijk ook om te doen.
Ondanks dat het hier niet geheel om eigen materiaal gaat, is het wel een echte The CNK-plaat geworden die wellicht niet zo geweldig is als de twee vorige platen, maar de voeten, nekken, tongen en andere lichaamsdelen die je op deze schijf wilt laten bewegen, wel los zal maken. De mannen weten wederom te overtuigen, maar zet nu toch maar eens wat tempo onder eigen nieuw werk, zodat we niet weer vijf jaar hoeven te wachten op een teken van leven.
Tracklist:
1. Gadd Ist Godd (Gary Glitter Medley)
2. Sabotage (Beastie Boys)
3. You Could Be Mine (Guns ‘n Roses)
4. Everybody Knows (Leonard Cohen)
5. Blood Is Thicker Than Water (Impaled Nazarene)
6. Seasons In The Abyss (Slayer)
7. Too Fast For Love (Mötley Crüe)
8. Weisses Fleisch (Rammstein)
9. Where The Wild Roses Grow (Nick Cave & The Bad Seeds)
10. I Am The Black Wizards (Emperor)
11. Blood Is Thicker Than Water (Impaled Nazarene Alternative Version)
