De kortste full-length van HOP tot dusver start met een korte intro waar een kanonskogel achteraan komt, so far, so good. De strot van de nieuwe schreeuwlelijk is wellicht iets minder krachtig dan die van Francesco Paoli, maar dat is in de eerste instantie geen groot probleem. Ook de kersverse slagwerker weet zich goed te redden, dus al met al zijn de eerste indrukken wederom prima. Laat de lawine van baksteen en lavaglas maar lekker komen!
Een paar luisterbeurten verder moet ik helaas toch concluderen dat Sedition net iets te vaak in de oude trukendoos duikt. Nog altijd is het een half uur aan heerlijk deathmetalgeweld, maar Hour Of Penance krijgt het niet meer voor elkaar om de verwende oren binnenstebuiten te keren, zelfs het uitstekende drumwerk en de sfeermakende sample kunnen daar weinig aan veranderen. Sedition lijkt stiekem op een automatische pilootklus en na ijzersterke albums is dat een valkuil waar wel meer bands in trappen. Alles is ogenschijnlijk koek en ei, maar na meermaals koek en ei wil je ook wel eens koek met krenten en bacon onder je ei en dat ontbreekt op Sedition een beetje. Hoewel deze vijfde full-length nog altijd behoorlijk rost, had Hour Of Penance de komst van nieuwe bandleden creatiever kunnen benutten.
1. Transubstantiatio
2. Enlightened Submission
3. Decimate The Ancestry Of The Only God
4. Fall Of The Servants
5. Ascension
6. The Cannibal Gods
7. Sedition Through Scorn
8. Deprave To Redeem
9. Blind Obedience
