Batushka Epica & Amaranthe - The Arcade Dimensions Tour
Enquête

Wat is jouw favoriete (reguliere) studio-album van Paradise Lost?

Lost Paradise [1990]
Gothic [1991]
Shades Of God [1992]
Icon [1993]
Draconian Times [1995]
One Second [1997]
Host [1999]
Believe In Nothing [2001]
Symbol Of Life [2002]
Paradise Lost [2005]
In Requiem [2007]
Faith Divides Us, Death Unites Us [2009]
Tragic Idol [2012]
The Plague Within [2015]
Medusa [2017]
Obsidian [2020]
Ascension [2025]

[ Uitslag | Enquêtes ]

    30 januari:
  • Dead Head en Burning
  • Guano Apes
  • 31 januari:
  • Ensiferum, Freedom Call en Dragony
  • Hemelbestormer en Gavran
  • Objector
  • Prikkeldraad
    Met Pigteeth, Necrology en Grit
  • Teneum, XIII Thorns en Pandaemonic Descent
  • 1 februari:
  • Helleruin, Infinity en Messor Falce
  • 4 februari:
  • Counterparts, Sunami, One Step Closer en God Complex
  • The Callous Daoboys
  • 5 februari:
  • Mayhem, Marduk en Immolation
Kalender
Vandaag jarig:
  • Doug Lunn (Andy Summers)† - 72
  • Marcel Jacob (Yngwie Malmsteen)† - 62
  • Martijn Spierenburg (Within Temptation) - 51
  • Phil Collins (Genesis) - 75
  • Sterghios Moschos (De Profundis) - 47

Vandaag overleden:
  • John Barry (componist) - 2011
  • Marianne Faithfull - 2025
Review

Hardline - Danger Zone
Jaar van release: 2012
Label: Frontiers Records
Hardline - Danger Zone
De faam die Johnny Gioeli geniet als zanger bij Axel Rudi Pell is groter dan die hij bij zijn eigen band Hardline heeft. Alhoewel, band, Johnny is bijna de enige die het nu vier cd’s lang volhoudt. Iedereen kent Hardline maar je hoort er niet heel erg veel over. Het succes van het debuutalbum (het legendarische Double Eclipse uit de negentiger jaren) is erg lastig te evenaren en met deze release gebeurt dat dus ook niet. Eigenlijk een onmogelijke klus, om dat historische succes (met o.a. input van Neal Schon en op de achtergrond Mike Slamer) nog eens een waardig vervolg te geven.

Het is geen slecht album geworden, dat zeker niet, maar zelfs na een paar luisterbeurten blijf ik overeind houden dat het een aardige maar gemiddelde rockplaat is geworden. Met deze keer als muzikanten Allessandro Del Vecchio (onder andere Edge Of Forever en Lionville) op toetsen, gitarist Thorsten Koehne (Eden’s Curse), bassist Anna Portalupi (Mitch Malloy) en drummer Francesco Jovino (onder andere Edge Of Forever en U.D.O.) probeert Gioeli toch wel muzikaal meer richting Journey te kruipen. Het klinkt allemaal wel lekker maar het is het net niet. Geforceerd is misschien het goede woord, en ‘op veilig spelen’ dekt de lading ook wel.

Het feit dat Frontiersbaas Serafino Perugino in de band bleef geloven resulteert nu in deze, qua bezetting wel Italiaans getinte schijf, zeker als je weet dat Del Vecchio het leeuwendeel van deze cd heeft geschreven. Of de band met dit album potten zal breken betwijfel ik alhoewel het zeker geen slechte cd is. Het rauwe randje van Gioeli vind ik niet geweldig bij deze gepolijste muziek, en hier en daar weet hij zelfs te laten zien dat hij ook zonder zo’n randje kan zingen. Jammer dat hij dit niet op de gehele cd heeft laten horen. Beste track voor mij is Stronger Than Me.

Tracklist:
1. Fever Dreams
2. 10.000 Reasons
3. Danger Zone
4. What I'd Like
5. Stronger Than Me
6. Never Too Late for Love
7. Stay
8. I Don't Want To Breakaway
9. Look At You Now
10. Please Have Faith In Me
11. Show Me Your Love
12.The Only One

Score: 75 / 100

Reviewer: Hans
Toegevoegd: 23 juni 2012

Bibelot, Dordrecht Into The Grave 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.