Het nieuwe album Nine Paths van de Nederlandse symfonische rockformatie Knight Area is de vierde studioplaat van deze groep en volgt op het live-album Rising Signs From The Shadows uit 2010. De groep is begonnen als project van toetsenist Gerben Klazinga, maar werd direct na het debuut uit 2004 al omgevormd tot een echte band. Voorgaande albums kregen zeer positieve recensies, en de groep heeft inmiddels flinke internationale bekendheid.
Op Nine Paths heeft de band samen met producent Neil Kernon van onder andere Queensrÿche proberen te zoeken naar een wat harder geluid dan dat van hun voorgaande werken. Dat harder moet je in proportie zien, want hoewel er inderdaad wat randjes symfonische metal te vinden zijn, is de symfonische rock nog altijd overheersend en klinken deze negen nieuwe composities nog altijd vertrouwd in de oren. Het is wellicht zelfs zo dat dit album, in tegenstelling tot de doelstelling, een wat rustiger karakter heeft dan het grootse Realm Of Shadows van twee jaar geleden. Het vijftal neemt voor bijna elke song flink de tijd om het netjes uit te bouwen tot dromerige en zweverige soundscapes. Het hoge stemgeluid van zanger Mark Smit speelt daar een zeer belangrijke rol in. Dat zweverige heeft een nadeel, want vooral aan het begin van het album lijkt het aan pit te ontberen.
De eerste paar composities zijn aardig, maar niet zo treffend als voorganger Realm Of Shadows. De echte verrassingen volgen dan ook eigenlijk pas na het mooie duet Please Come Home met zangeres Charlotte Wessels van Delain en het volledig instrumentale Pride And Joy. Hoewel The Balance, Wakerun en Angel’s Call los van elkaar genummerd zijn, lijken zij toch één geheel te vormen, waarin we ook weer even een blik opvangen van het reeds genoemde Realm Of Shadows; een wat duistere opbouw in The Balance, een spectaculaire haastige vlucht in Wakerun die zijn oplossing vindt in afsluiter Angel’s Call. Met name de duistere tweede stem vormt hier een welkome spanningsboog. Dit drieluik getuigt van zoveel subtiliteit en compositorische kunde, dat dit vijftal zich echt tot de top van de moderne symfonische rock mag rekenen.
Nine Paths vervult na een wat sloom begin de hoge verwachtingen die luisteraars na Realm Of Shadows zullen hebben. De geduldige luisteraar wordt ruimschoots beloond. Alleen al de laatste drie songs maken dit album tot een must voor elke liefhebber van symfonische rock.
Tracklist:
1. Ever Since You Killed Me
2. Summerland
3. Please Come Home
4. Clueless
5. The River
6. Pride And Joy
7. The Balance
8. Wakerun
9. Angel’s Call
