De eerste twee albums van dit Poolse gezelschap staan voor eeuwig in mijn geheugen gegrift als moderne progklassiekers. Hevig geïnspireerd door Pink Floyd, Porcupine Tree, (de kalme) Opeth en neoprogressieve groepen als Pendragon en Marillion, leverde de groep een sound af die avontuurlijk, meeslepend en tranentrekkend mooi was. Rapid Eye Movement deed me persoonlijk wat minder en de compactere aanpak van Anno Domini High Definition wist ook net niet die gevoelige snaar te raken.

Hoe anders is dat met deze mini-cd. Drie lange stukken die onmiddellijk terug doen denken aan de eerste twee platen. Weliswaar wat minder heavy en meer gericht op sfeer en emotie, maar zeker niet minder aantrekkelijk. Mede omdat de rol van gitarist Piotr Grudziński weer wat groter is. Hij mag zich veel vaker laten gaan met zijn prachtige gitaarerupties en David Gilmour-achtige solo's. Altijd gevoelig en melodieus, nooit vervallend in willekeurige notenneukerij. Zanger/bassist Mariusz Duda laat dan juist weer een subtielere kant van zichzelf horen. Waar hij op de laatste twee volledige cd's de neiging had iets teveel aanwezig te zijn, daar geeft hij nu regelmatig de ruimte aan sfeervolle synths, het genoemde gitaarwerk en de speelse drumstijl van Mittloff.

Memories In My Head is al met al een zeer sfeervol en atmosferisch werkstuk. De songs gaan naadloos in elkaar over en zorgen toch voor ruim een half uur zeer genietbare symfonische rock met slechts voorzichtige uitspattingen naar metal. Wanneer de eerste noten klinken, hoef je slechts je ogen te sluiten om mee gevoerd te worden op het indringende klankentapijt van deze getalenteerde band.

Tracklist:
1. Goodbye Sweet Innocence
2. Living In The Past
3. Forgotten Land