Het probleem met nieuwe bands is vaak dat ze wel laten horen dat ze talent hebben, maar verder nul komma nul originaliteit tonen. A Subtle Understatement sluit zich moeiteloos aan bij dit eindeloze rijtje bands. De muziek vindt haar fundamenten in een mix van melodie en agressie dat in een hoog tempo wordt gespeeld. Het geheel is hierdoor enigszins vergelijkbaar met genregenoot Heaven Shall Burn. Op vocaal vlak blijft het gerochel van zanger Jeromie, dat sporadisch wordt afgewisseld met manisch geschreeuw, saai en eentonig. Alle vijf de tracks hebben dezelfde strekking en kennen weinig variatie.
Op het vlak van muzikale kundigheid scoort A Subtle Understatement een ruime voldoende. De songstructuren kloppen ook allemaal wel en het album is fantastisch gemixt. Maar in dit immens populaire, maar moeilijke genre is er meer nodig dan alleen goed kunnen spelen. Dat is originaliteit, vindingrijkheid en vooral lef om zo je kop boven het maaiveld uit te kunnen steken. Op die drie punten falen de Fransen helaas. Talent en kunde is alleen een basis van waaruit gebouwd kan worden; daarna begint het echte werk pas.
Tracklist:
1. Cronos
2. Vestige
3. Gravity
4. Infinite
5. 04:00 AM
