Want de twee zangers zijn al na een nummer of drie ronduit irritant te noemen. Dit is redelijk vervelend, aangezien de muziek zwaar op de zangpartijen leunt. Er is erg weinig variatie te ontdekken in de zanglijn en beide zangers klinken als een varken in barensnood. Waar dat bij andere bands misschien best leuk uit kan pakken, wens je bij deze plaat al na enkele minuten een knop waarmee je dit gebrul uit kan zetten. Maar er is ook een pluspuntje, en dat zijn de hardcore-koortjes in sommige nummers. Die zijn erg leuk gevonden en zouden het zeker verdienen om verder uitgediept te worden. Nu staan ze in ieder geval niet hard genoeg, zeker ten opzichte van de normale zang die veel te hard staat.
Doordat de rest van de band wordt ondergesneeuwd door de zang komt die ook niet echt uit de verf. De gitaren klinken zo smerig dat ieder detail wordt weggeblazen, hoewel ik af en toe best leuke rifjes voorbij hoor komen. De drums klinken redelijk maar in de grindcorestukken is het één grote brei. Overigens zijn er veel te weinig van dit soort snelle stukken, aangezien deze band - zoals heel veel andere deathcore bandjes - ook de behoefte heeft na een snel stuk weer te vertragen naar slaapverwekkend langzaam. Breakdowns zijn prima, maar niet na iedere riff.
De tweede helft van de plaat lijkt iets aangenamer te klinken dan de eerste, met als beste nummer I W. For 6 S. wat erg hoopvol begint, maar uiteindelijk helaas toch weer verzandt in breakdowns en een vreemde, overbodige sample. Ik vermoed dat deze band live een prima optreden neer kan zetten, maar hun debuut krijgt vooralsnog van mij een onvoldoende.
Tracklist:
1. Requiem On The Front
2. Calimero Has A Bombhead
3. Tenia
4. Execution’s Wall
5. We Are Fuckin’ Rich
6. I W. For 6 S.
7. Assault Before Destruction
8. 48
9. Harakiri With A Banana
10. The Final Answer
