Wat jammer van die hoezen! Dat was mijn eerste reactie toen ik de voorkantjes bekeek die de re-releases van de eerste vier Gamma Ray albums sieren. Had dan in ieder geval de beide afbeeldingen nog in het groot afgedrukt in het boekje, in plaats van die twee pietepeuterige plaatjes op de voorkant. Natuurlijk gaat het niet om de hoes, maar dit had zeker beter gekund.

Heading For Tomorrow en Sigh No More zijn de eerste twee albums die verschenen zijn als dubbelaar. Albums die er ook bijna twintig jaar na dato nog steeds mogen zijn. De eerste is nog steeds een vrij sterke power metalplaat die hoorbaar in het verlengde ligt van het succesvolle Keeper Of The Seven Keys tweeluik van Helloween. Dat betekent veel blije refreinen, razendsnelle drums, nog snellere riffs en de hoge zang van Ralf Scheepers. Het valt overigens wel op dat Scheepers sinds zijn tijd bij Gamma Ray een enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt, want hij klinkt hier nog lang niet zo krachtig als bij zijn hedendaagse broodheer Primal Fear. Toch voldoet zijn zang en ook op de composities valt weinig aan te merken. Na zoveel jaren kunnen we met sterke songs als Heaven Can Wait en de titeltrack nog maar een keer vaststellen dat Kai Hansen het voortkwakkelende Helloween destijds mijlenver voorbleef.

Sigh No More is in dat opzicht een ander verhaal. De band begon hier te experimenteren met tragere passages en metalvreemde invloeden. Hoewel in de basis nog steeds power metal, zorgen deze progressieve invloeden voor wat extra kleur. Toch pakt dat niet altijd even goed, zoals blijkt in het nogal slordig opgezette Father And Son dat wel goede ideeën kent, maar qua uitwerking matig is. De productie is bovendien niet fantastisch, waardoor de vette solo's niet altijd even goed uit de verf komen. Een echte overgangsplaat, al moet gezegd worden dat Gamma Ray maar liefst twee platen nodig had om het juiste geluid te vinden, aangezien opvolger Insanity And Genius ook niet al te consistent was.

Ik ben zelf behoorlijk in mijn nopjes met deze heruitgave, maar liefhebbers die de albums al hebben hoeven ze niet nog een keer aan te schaffen. De bonustracks zijn bovendien exact hetzelfde als op de (spuuglelijke) digipack re-releases uit 2002. Het is jammer dat er niet wat meer aandacht is besteed aan een fatsoenlijke remaster en het artwork, maar het materiaal is in ieder geval voor een redelijke prijs weer normaal verkrijgbaar. Muzikaal zijn de albums nog altijd prima te pruimen en op veel momenten nog steeds relevant. Onderstaande score is dus vooral voor de muziek.

Tracklist:

Heading For Tomorrow
1. Welcome
2. Lust For Life
3. Heaven Can Wait
4. Space Eater
5. Money
6. The Silence
7. Hold Your Ground
8. Free Time
9. Heading For Tomorrow
10. Look At Yourself
*11. Mr. Outlaw
*12. Lonesome Stranger
*13. Sail On

Sigh No More
1. Changes
2. Rich And Famous
3. As Time Goes By
4. (We Won't) Stop The War
5. Father And Son
6. One With The World
7. Start Running
8. Countdown
9. Dream Healer
10. The Spirit
*11. Heroes
*12. Dream Healer
*13. Who Do You Think You Are?

*Bonus Tracks