Zodra een biografie beweert dat de betreffende band een mix van Power-, Death-, Folk-, Viking- en 'Battle'metal speelt, kan het begeleidende cdtje zonder twijfel op mijn onvoorwaardelijke aandacht rekenen. Ik voel namelijk een sterke liefde voor (metal)bands die de traditionele regels overboord gooien en waarbij de achterhaalde term 'true' niet in het woordenboek terug te vinden is. Gelukkig verschijnen er tegenwoordig telkens meer bands die muziek maken die de grenzen van genre's (of 'hokjes', om het negatief klinkende synoniem te gebruiken) doen vervagen en een originele draai aan het inmiddels dertig jaar oude metalconcept geven. Het Finse Cadacross is zo'n band, en ook al klinkt de muziek niet zo gevarieerd als de biografie je wil doen geloven, is "Corona Borealis" een prima album voor metalfans die na het luisteren van Finntroll's "Jaktens Tid" zonder probleem "Dawn of Victory" van Rhapsody opzetten, en de rest van de avond inrichten met albums van Dark Tranquility, Nightwish en Children of Bodom.

Je hebt het waarschijnlijk al door: "Corona Borealis" klinkt weer typisch Fins. En dat is op zich best vreemd, want er ís eigenlijk geen typisch Finse sound. Het is het originaliteitsniveau en de oneindige reeks kwaliteitsbands die de metalscene van het Land der Duizend Meren zo'n unieke positie geven.
Als je Cadacross tot op het bot ontleedt kom je erachter dat de muziek in de eerste plaats gebaseerd is op de pakkende, melodieuze riff. De tien compositie's die het album bekleden zijn volgepropt met keyboardmelodieën en pakkende zanglijnen, maar desondanks zijn het de gitaarsolo's en de riffs die de algemene vloei van de songs bepalen. Iron Maiden is hierop duidelijk van grote invloed geweest, maar door de combinatie grunts/melodieus gitaarwerk klinkt Cadacross wat dat betreft meer als een Gothenburgse melodieuze Death Metal band. Voeg gerust In Flames en Dark Tranquility toe aan de lijst van invloedrijke bands.

De keyboardpartijen spelen ook een grote rol. Synthmaster Antti Ventola heeft erg z'n best gedaan om er wat van te maken. De keyboards geven de muziek vaak een wat sprookjesachtige sfeer (let wel: een eng sprookje) en omdat ze zo prominent aanwezig zijn vormen ze het gezicht van Cadacross. De synths voegen veelal een episch en opzwepend element toe (zoals in het nummer "Turmion Taival") en worden in het algemeen zeer smaakvol gebruikt. Omdat het (gemiddelde) apparaat met de toetsen de meeste instrumenten niet zo realistisch benaderd, heeft de band Riku Ylitalo van Turisas benaderd voor een gezellig stukje accordion in het nummer "Morningstar" (zij iemand daar 'Finntroll'?). Enfin, keyboardhaters raad ik aan deze plaat ten alle koste uit de weg te gaan!
De vocalen worden verzorgd door Sami Aarnio, die de raspige grunts voor rekening neemt, en Nina Laakso die de muziek van de nodige 'engelenzang' voorziet. Sami's grunts zijn best aardig, maar door het gebrek aan variatie in bijvoorbeeld de hoogte en intensiteit is dit werkje vocaal gezien een beetje aan de saaie kant.
Ondanks dat Nina Laakso volgens de bio en het boekje een volwaardig bandlid is, wordt zij opmerkelijk weinig ingezet! De enige nummers waarin zij met haar gouden stem voorbij komt blijken "Among the Stars" en "Wreath of Seven Stars" te zijn, en dan moet ze het podium ook nog eens delen met Aarnio, die, om het voor haar nog erger te maken, ook nog eens veel hoger in de mix staat! In mijn gedachten zie ik haar al op het podium staan met een verveelde blik en een boekje vol kruiswoordpuzzles...
Compositioneel gezien is "Corona Borealis" vrij interessant. Er zit erg veel afwisseling in en tussen de nummers: stuwende Power Metal ritme's gaan zonder pardon over in hakkende blastbeats, terwijl gaaf Zweeds riffwerk ineens plaats voor maken voor vrolijke folk-klanken, doch de karakteristieke Cadacross-sound blijft altijd in de buurt om de muziek van cohesie en eenheid te voorzien.

Uitstekende waarderingen van "Corona Borealis" door collega's van andere webzines maakten mij erg nieuwsgierig naar dit album. Ik moet zeggen dat dit schittterende werkje zijn al snel opgedane reputatie zeker verdiend heeft en ik hoop dat het niet voorbijgaat aan de brede doelgroep waar "Corona Borealis" voor bedoeld is.

Tracklist:
1. The Northern Crown
2. Among the Stars
3. Kings of Grim
4. Morningstar
5. Learn the Dark
6. Flaming Ember
7. Bring Out Your Dead
8. Forest Remains Victor
9. Wreath of Seven Stars
10. Turmion Taival