Een heerlijke album vol met loodzware doom. Dan bedoel ik wel niet wat men tegenwoordig verstaat onder doom (depressieve, melancholische treurmuziek in de stijl van My dying bride) maar bedoel ik echt pure doom (zoals Black sabbath dat in de jaren ’70 maakte en groepen als het oppermachtige Candlemass en Trouble dat in de jaren ’80 speelde).

Drijvende kracht achter Thunderstorm is Fabio Bellan die de gitaar hanteert en die zingt. Hij perst werkelijk loodzware en fantastische riffs uit zijn gitaar en kan ook opzwepend zingen. Ze hebben momenteel een vaste drummer maar dit album is nog ‘ingedrumt’ door de van Drakkar bekende Christian Fiorani.

Dit is hun tweede album (in 2001 kwam hun debuut ‘Sad Symphony’ uit) en is van hoog niveau, en de absoluut niet trendy muziek wordt duidelijk gespeeld met het hart op de juiste plaats. Er staat geen één slecht nummer op de cd maar het titelnummer blijft toch zeker mijn favoriet. Dat nummer had niet misstaan op een oud Candlemass album. Echt een nummer dat vraagt om nog eens op de repeat-knop te drukken van je stereo. Het afsluitende ‘Electric funeral’ betreft natuurlijk een cover van de ‘godfathers of doom’ Black Sabbath. Het nummer wordt exact nagespeeld en is dus eigenlijk wel een beetje overbodig. Maar het is toch knap om te horen hoe zanger Fabio Bellan, Ozzy weet te imiteren.

Een knappe cd die echter wel wat meer klappers als het titelnummer kon gebruiken. Maar in een genre dat eigenlijk volledig is uitgestorven valt deze cd natuurlijk wel op, en kan ik dit cd’tje aan elke fan van Candlemass aanraden. Hopelijk brengt Candlemass dit jaar zelf nog een meesterwerk uit maar tot die tijd draai ik met veel plezier deze cd wel.

Tracklist:
1. Reality
2. Witchhunter tales
3. Parallel universe
4. Edge of sanity
5. Inside me
6. Unchanging words
7. Star secret
8. Glory and sadness
9. Electric funeral