In 2002 kwam ik dankzij het tweede album Witchhunter Tales in contact met het Italiaanse Thunderstorm. Een plaat die vol stond met heerlijke 80’s doom in de stijl van Solitude Aeturnus, Candlemass en Trouble. Ik zag dit trio, in priesterkledij, nog een aangenaam concert weggeven voor ongeveer dertig personen op het overigens zeer gezellige Duitse Summerbreeze festival. Daarna verloor ik deze band uit het oog en oor totdat plots het nieuwe As We Die Alone op mijn deurmat bivakkeerde.

Muzikaal gezien wijken ze nog steeds niets af van hun 80’s doomsound, maar hebben de heren wel vooruitgang geboekt op gebied van songwriting, muzikaal vermogen en uitvoering. Vlotte songs met herkenbare refreinen waarvan de meeste niet hadden misstaan op het laatste Solitude Aeturnus meesterwerk Alone. Zanger/gitarist Fabio zingt absoluut niet vals en doet zijn best, maar zijn zangprestaties zullen altijd de zwakste schakel in het geheel blijven.

Thunderstorm zet ook graag een cover op hun albums en na Black Sabbath en Iron Butterfly wordt deze keer Jimi Hendrix geëerd met een aangename versie van Voodoo Child. Uitstekende genreplaat.

Tracklist:
1. Hawkind Radiation
2. Death Rides On The Highway
3. We Dream As We Die...Alone
4. I Wait
5. Hypnowheel Of Life
6. L
7. S.L.O.W.
8. Preacher's Dream
9. Mad Monk
10. Voodoo Child (Slight Return)