Ik zat zo de review te lezen van het debuut van Bullet, geschreven door collega Lennert. Eigenlijk past zijn omschrijving prima bij deze tweede cd van de hardrockers uit Zweden. Dus ga lekker die review lezen en je weet hoe Bite The Bullet klinkt. Maar goed, ik ben aangenomen om wat te lullen over cd's. Dus zal ik in mijn eigen woorden maar gaan vertellen wat ik ervan vind. Ik denk in ieder geval dat de intro wel duidelijk maakt dat de band waarschijnlijk geen steek is veranderd. Dat was dan ook de bedoeling. Wat maakt Bullet dan ook alweer voor muziek? Gewoon, hardrock zoals AC/DC, en dan vooral als de Brian Johnson-periode rond Back In Black.

Origineel is het totaal niet, maar dat pretendeert Bullet denk ik ook niet te zijn. Wat we krijgen zijn elf lekkere songs waar zeer prima op te headbangen valt. Muzikaal klinkt het als een klok, het geluid is goed en voor de catchy hooks hebben ze echt goed geluisterd naar AC/DC. De eerste en laatste twee nummers bevallen mij het meest. Dat is niet omdat ik het zo goed weet (dit keer niet, in ieder geval), maar is gewoon een kwestie van smaak. De refreintjes van die nummers zitten soms goed in mijn kop zo op de dode momenten op een willekeurige werkdag.

Het is dat het geheel compleet bij elkaar gejat is, anders was dit toch wel een klein meesterwerkje geweest. Nu is Bite The Bullet gewoon een lekkere hardrock-cd geworden, die je kan aanschaffen als je na de succesvolle cd van Airbourne nog meer zin hebt in dit soort muziek. Je krijgt er op de kop toe een sterke zanger bij, met een heerlijk hysterisch krijsende strot. Natuurlijk krijgen we straks de nieuwe cd van de echte meesters, AC/DC himself. Dan zijn we Bullet allang weer vergeten, ben ik bang.

Tracklist:
1. Pay The Price
2. Roadking
3. Bite The Bullet
4. Dusk Til Dawn
5. Nailed to The Ground
6. City Of Sins
7. Waste My Time
8. Rock 'n' Roll Remedy
9. Rock Us Tonight
10. Wheels Keep on Turning
11. The Rebels Return