Ik moest toch wel even gapen toen het eerste nummer van dit album afgelopen was. Misbegotten behoort namelijk weer tot die moderne metal stroming. Dat wil in dit geval zeggen: muziek gebaseerd op thrashy hardcore riffs met een hele hoop geschreeuw. Metalcore zou misschien een betere omschrijving zijn, maar eigenlijk maakt het niet uit welk etiket je erop plakt.

De vierde cd van dit Oostenrijkse gezelschap is namelijk best wel saai. Alweer hakkende riffjes, alweer monotoon gebrul en alweer die wisselwerking tussen bruutheid en een vleugje melodie. Muziek waar je niet voor hoeft te gaan zitten, want vanaf de eerste noot heb je al in de gaten waar het heen gaat. Tracks als Brave New World en The Dream Survives blinken uit in voorspelbaarheid. Nergens probeert men van de platgetreden paden af te komen. Hopla, weer een beukriff gevolgd door zo'n break die je toch al eens eerder dacht te hebben gehoord. De monotone schreeuwstem van Gerhard Resinger sust de boel nog verder in slaap.

De verstokte fans van moderne metal kunnen misschien nog wel wat beginnen met dit werkstukje. Het album is niet slecht, maar het is ook nergens opzienbarend. De plaat kabbelt aan je voorbij zonder dat je ook maar één keer het gevoel hebt iets bijzonders mee te maken. De productie is een pluspuntje, die is namelijk best wel vet. Maar wat heb je aan een vette productie als de nummers niet boeien. Kan je geen genoeg krijgen van baldadige geforceerd agressieve metal, dan kun je dit goed geproduceerde inspiratieloze werkje gerust aan de collectie toevoegen. Liefhebbers van afwisseling doen er goed aan hier met een grote boog omheen te lopen.

Tracklist
1. Keeping Promises
2. Brave New World
3. …And Then We Will Stand, Face To Face
4. The Dream Survives
5. Thorns Grow Between Us
6. Bring Out Your Dead
7. Open The Gates
8. Make This Last
9. …And Death Shall Have No Dominion
*10. Tonight We Die
(*bonus track)