Het antwoord hierop zijn de Iconoclastst. Losgelaten door Heaven Shall Burn rukken zij onverdroten op tegen hen die de Heer in de hoed hebben doen eindigen, het laatste verzet is hierbij ontketend. Na een prachtige en zeer sombere intro, die de maagwanden op elkaar plakt, wordt de eerste slag dan ook direct geleverd.
De nieuwe cd van Heaven Shall Burn windt er geen doekjes om, Iconoclast is één en al strijd en dit gegeven voert op alle fronten de absolute boventoon. In de catchy riffs wordt gesnoeid, veel melodieuze noten gaan op een verre trip. Op Iconoclast wordt de gebruikelijke sound van Heaven Shall Burn enigszins gestript, in het voordeel van bittere agressie, en wordt de snelheid veelal flink opgevoerd. Hoewel de band alle muzikale kenmerken (hetzij soms in geringe mate) in Iconoclast laat terugkomen, domineren rauwe, kille en destructieve nummers de cd, waarmee ook opgemerkt dient te worden dat de muzikale diversiteit deze keer wat minder uitgebreid is. Met Iconoclast is Heaven Shall Burn meer dan ooit op oorlogspad.
Het slotnummer is na de outro overigens redelijk overbodig, maar voor de rest zijn de nummers het toonbeeld van muzikale kwaliteit.
Deze muzikale gelaagdheid vindt de oorsprong in het thema, die de cd vormgeeft. Iconoclast is een conceptalbum, maar wel met een dubbele bodem. Alle nummers spelen zich afzonderlijk af in de reële wereld en houden op het eerste gezicht geen verband met elkaar. Toch zijn ze allen terug te koppelen naar de strijd die de Iconoclasts voeren en maken ze deel uit van hun werkgebied waar idealen, normen en waarden zullen botsen, met alle gevolgen van dien.
Zoals geen andere band dat kan, weet Heaven Shall Burn deze twee levels muzikaal te bundelen. De intensiteit van de complexe realiteit en de dingen die daarin gebeuren lijkt superieur, maar is uiteindelijk kwetsbaar, waar de band een gevoelige noot en sterke composities aan wijdt. Het geweld van de Iconoclasts is echter allesvernietigend en muzikaal ook niet te missen.
Overigens werpt de band in de, tevens op het album te vinden, Iconoclast Synopsis op een confronterende manier licht op de inhoud van de cd.
Iconoclast is een cd waarop intelligentie en diepgang op de voorste rij zitten. Met behulp van deze begrippen wordt een muzikaal imperium gebouwd waarvandaan schoten worden afgevuurd die het doel op een genadeloze manier treffen, gelijk een ontploffende kogel, die eenmaal in het vlees genesteld ook nog eens besluit te exploderen. De muziek is in dit geval de kogel, de inhoud de explosie...
...en daarna blijft er weinig van u over. Dus steek uw laatste peuk alvast maar op.
"There will be justice..."
Tracklist:
1. Awoken (intro)
2. Endzeit
3. Like A Thousand Suns
4. Murderers Of The Murderers
5. Forlorn Skies
6. A Dying Ember
7. Joel
8. Quest For Resistance
9. Black Tears (Edge Of Sanity cover)
10. The Bombs Of My Saviours
11. Against All Lies
12. The Disease
13. Equinox (outro)
14. Atonement
.jpg){kind=small}
