Depeche Mode kent iedereen natuurlijk wel. Nu heeft ook Depressed Mode het levenslicht gezien. Toch wel een van de meer belachelijke bandnamen die ik ooit tegenkwam. Zoals de bandnaam al aangeeft spelen deze Finnen depressief aandoende muziek. Alweer een Finse melodieuze doomband dus.

Maar deze keer ben ik toch iets minder onder de indruk. De muziek is wel wat meer extreem en underground gericht dan het werk van Swallow The Sun, maar deze heren kunnen wel geen constant hoger niveau aanhouden. Bij vlagen zijn de toetspartijen heel mooi, de riffs heerlijk krachtig en de zangpartijen van de van Shape Of Despair-geleende Natalie Koskinen houden de zware grunts van Ossy Salonen goed in balans. Maar tijdens andere vlagen boeit de muziek echt eventjes voor geen meter.

Zeker naar het einde toe sterft het album een stille dood. Zo krijgen we een matige versie van de Burzum klassieker Dunkelheit, een song die overigens nog niet lang geleden op geweldige wijze is gecoverd door Reverend Bizarre. Maar overbodig en slecht is het allemaal zeker niet, maar toch zou ik dit album enkel aanschaffen bij een geldoverschot. Want platenmaatschappij Firebox heeft toch wel betere Finse doombands in huis.

Tracklist:
1. Alone
2. So Long
3. Words Of Silence
4. Suffer In Darkness
5. Ghosts Of Devotion
6. The Sun Is Dead
7. Fallen Angel
8. Dunkelheit (Burzum cover)
9. Cold