Soms weet je na de eerst keer luisteren niet wat je van een plaat moet vinden. Het is niet goed, het is niet slecht. Er zitten positieve stukken op de schijf, maar ook negatieve. Het zou na een tweede maal luisteren een hele goede plaat kunnen zijn, maar ook een vrij slechte. Dit gevoel bekroop mij, nadat ik voor de eerste maal het album Heksenkringen van de Brabantse band Grimm had gehoord.

Grimm ziet zichzelf als een reïncarnatie van de laatste overblijvende en weerstand biedende druïden uit de Middeleeuwen, die uiteindelijk toch opgepakt en verbrand zijn door de Katholieke Kerk. In de tweede helft van de negentiende eeuw zijn deze druïden al eens herrezen als mannen met bovennatuurlijke krachten, maar nu is het de beurt aan de drie heren van Grimm (Heer Antikrist, Heer Marchosias en Heer VölkhV) om wraak te nemen. En dit doen zij door middel van hun muziek, die naar eigen zeggen een mix is van middeleeuwse folklore muziek en heavy metal.

Alle nummers zijn Nederlandstalig en de manier van zingen doet op bepaalde momenten denken aan Heidevolk. Helaas staat de zang op Heksenkringen niet lekker in de mix en staat deze meer op de achtergrond in vergelijking met de instrumenten. De clean vocals van Heer Antikrist neigen naar het valse toe, terwijl zijn krijsende uithalen er wél mogen zijn. Dit alles is echter niet bevorderlijk voor het kunnen verstaan van de teksten, die voornamelijk gaan over heksen en magie.

De Witte Ruiter is het eerste nummer, dat slepend begint en mooie, melodische tussenstukjes kent. Verbranding Van Een Heks gaat van start met een stevig intro en gaat verder met hevig gekrijs. Het refrein met cleane vocals blijft goed hangen. In het nummer Heksenkringen is de matige zang goed (of eigenlijk juist niet) hoorbaar. Zonde, want verder is het nummer – inclusief gitaarsolo – best goed. De plaat sluit af met het instrumentale Opera Van de Nacht, dat duister aandoet. Wel een aardig nummer, maar wellicht meer ter opvulling? Overigens staat er nog een tweede nummer op dit album dat geheel instrumentaal is: Zwarte Magie. Dit is een meer up-tempo nummer dat wel weet te boeien van begin tot einde.

Na de tweede keer luisteren, smaakt dit album toch naar meer. Het heeft zijn mindere punten, maar muzikaal gezien zit deze plaat niet verkeerd in elkaar. Grimm weet lekkere stukken metal af te wisselen met Middeleeuws aandoende stukken folk. Volgende keer graag betere zang en een betere productie, dat zou al een heel stuk schelen!

Tracklist:
1. Kapittel I - De Witte Ruiter
2. Kapittel II - Verbranding Van Een Heks
3. Kapittel III - Zwarte Magie
4. Kapittel IV - Als Wederganger Dwalend
5. Kapittel V - Heksenkringen
6. Kapittel VI - Van Drakenbloed Fel
7. Kapittel VII - Tovermaas Der Kwijning
8. Kapittel VIII - Opera van de Nacht