De cleane zang van gitarist Denis Schidt krijgt van collega-critici nogal wat kritiek te voorduren. Met die kritiek ben ik het niet eens, want wat mij betreft is zijn vocale bijdrage zeker niet onder de maat en is de beste man wel degelijk van waarde op dit werkstuk, dat in eerste instantie From Sorrow To Eternity als titel zou krijgen.
Waar ik mij wel aan stoor is het grote aantal inspiratieloze nummers op deze schijf, die worden gekenmerkt door riffs en breaks die al wel 100 keer door de recyclemachine zijn geweest, schreeuwerige zang van Andy Dörner waar ik ook niet warm of koud van word en de rustige passages waar mijns inziens te veel op wordt teruggevallen om het constante geraas te onderbreken.
Dat kwantiteit en kwaliteit niet altijd hand in hand gaan is een bekend gegeven. Ook voor Caliban is dit aan de orde, want The Awakening is nu niet bepaald een album dat uniek is in zijn soort of op welke manier dan ook uitblinkt. Aan hun vakmanschap twijfel ik niet. Caliban weet heus wel hoe ze een lekkere pot metalcore moeten neerzetten. Toch hadden de heren beter wat meer tijd genomen om een echte knaller te realiseren, want dat is The Awakening beslist niet.
Tracklist:
1. I Will Never Let You Down
2. Let Go
3. Another Cold Day
4. My Time Has Come
5. Life Is Too Short
6. Give Me A Reason
7. Stop Running
8. The Awakening
9. I Believe…
10. Rise And Fight
11. Nowhere To Run, No Place To Hide
12. I’ll Show No Fear
